การจัดเก็บภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคลในปัจจุบันเป็นการจัดเก็บในนามหน่วยภาษีเสมือนเป็นหน่วยบุคคลเพิ่มขึ้นมาอีกหน่วยหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ไม่มีสถานะบุคคลในเชิงกฎหมาย หากเป็นแต่เพียงการรวมกลุ่มของบุคคลหลาย ๆ คน เพื่อวัตถุประสงค์ในการแสวงหากำไรร่วมกันเท่านั้น แต่วิธีการจัดเก็บภาษีกลับไม่มีการกระจายการจัดเก็บไปตามความสามารถของแต่ละบุคคลที่เป็นเจ้าของเงินได้นั้นความได้เปรียบในทางภาษีอากรจากการใช้หน่วยภาษีจะสามารถสร้างความแตกต่างในการเสียภาษีโดยการกระจายฐานเงินได้ไปยังหน่วยภาษีใหม่เพื่อเริ่มต้นเสียภาษีจากอัตราขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งวิธีการจัดเก็บภาษีดังกล่าวก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมต่อผู้มีเงินได้อื่น ๆ ที่ไม่มีโอกาสใช้รูปแบบดังกล่าวในการกระจายฐานเงินได้ของตนเอง จากการศึกษาพบว่า มาตรการทางกฎหมายในปัจจุบันมีความไม่เป็นธรรมในการกำหนดวิธีการจัดเก็บภาษีหลายประการอันสามารถจำแนกได้ดังนี้ 1. ความไม่เป็นธรรมจากการใช้หน่วยภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคลในการกระจายฐานภาษี 2. ความไม่เป็นธรรมระหว่างผู้เป็นหุ้นส่วนในการจัดเก็บภาษีจากหน่วยภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคล 3. ความไม่เป็นธรรมในการให้สิทธิประโยชน์ในการหักค่าลดหย่อน 4. ความไม่เป็นธรรมในการจัดเก็บภาษีจากการนำทรัพย์สินมาลงทุนเพื่อแลกกับสัดส่วนผลประโยชน์ในห้างหุ้นส่วนสามัญ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนมีวัตถุประสงค์ที่จะชี้ให้เห็นถึงมาตรการทางกฎหมายที่ไม่เหมาะสมในการกำหนดวิธีการจัดเก็บภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคลในปัจจุบัน โดยได้เสนอแนวทางในการจัดเก็บภาษีที่เหมาะสมเพื่อให้สอดคล้องกับหลักการภาษีอากรที่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือหลักความเป็นธรรมในทางภาษีอากร โดยผู้เสียภาษีที่มีเงินได้จากการรวมกลุ่มในรูปแบบห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคลควรจะนำเงินได้ดังกล่าวมารวมกับเงินได้อื่น ๆ ของตนเองและคำนวณภาษีในอัตราก้าวหน้าตามรายได้ที่ตนเองได้รับ