การจ่ายหุ้นปันผลเป็นวิธีการหนึ่งในการนำแหล่งเงินทุนภายในบริษัทที่มีต้น ทุนการเงินที่ต่ำมาใช้ในการประกอบกิจการโดยการปรับเปลี่ยนกำไรสะสมให้เป็น ทุนของบริษัทอย่างถาวร ในส่วนบริษัทผู้จ่าย การจ่ายหุ้นปันผลมิได้ทำให้สินทรัพย์หรือ หนี้สินของบริษัทเปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด เพียงแต่บริษัทจะโอนเงินจากบัญชีกำไรสะ สมไปสู่บัญชีทุนหรือบัญชีส่วนล้ำมูลค่าหุ้น (กรณีที่มีการออกหุ้นในราคาสูงกว่าราคาตามมูลค่าหุ้น) ของบริษัทเท่านั้น ส่วนผู้ถือหุ้นที่เป็นผู้รับรู้หุ้นปันผล แม้ว่าผู้ถือหุ้นจะมิได้ตอบรับผลตอบแทนการลงทุนในบริษัทในรูปของเงินสดโดยตรง แต่ผู้ถือหุ้นจะได้รับ ความพึงพอใจจากการรับหุ้นปันผลเสมือนว่าได้รับสินทรัพย์เพิ่มขึ้นอันเป็นผลตอบแทน จากการลงทุน เนื่องจากผู้ถือหุ้นสามารถจำหน่ายหุ้นปันผลที่ได้รับเพื่อแลกเปลี่ยนเป็น เงินสดได้ปัจจุบัน แม้บทบัญญัติมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. 2535 บัญญัติโดยชัดแจ้งให้บริษัทมหาชนจำกัดสามารถจ่ายเงินปันผลเป็นหุ้นสามัญใหม่ได้ แต่ปรากฎข้อเท็จจริงว่าการจ่ายหุ้นปันผลยังไม่ได้รับความนิยมแพร่หลายเท่าที่ควร ทั้งนี้ เนื่องจากมีปัญหาและอุปสรรคทางภาษีอากรที่ไม่เอื้ออำนวยต่อ การจ่ายหุ้นปันผลดังกล่าวของบริษัทมหาชนจำกัด จาการศึกษาพบว่า ปัญหากฎหมายภาษีอากรที่เกี่ยวข้องกับหุ้นปันผลสามารถจำ แนกได้ดังนี้ 1. ปัญหาความเป็น "เงินได้" ของผู้ถือหุ้นจากการรับหุ้นปันผล 2. ปัญหาการจัดประเภทเงินได้จากการได้รับหุ้นปันผล 3. ปัญหาการคำนวณภาษีเงินได้ของผู้รับหุ้นปันผล วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนมีวัตถุประสงค์ที่จะชี้ปัญหาและอุปสรรคทางภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรและเสนอแนวทางที่เหมาะสมในการจัดเก็บภาษีเงินได้จากการได้รับหุ้นปันผลเพื่อให้การจ่ายหุ้นปันผลเป็นที่นิยมแพร่หลายและเป็นทางเลือกของบริษัทมหาชนจำกัดในการระดมทุนเพื่อนำมาใช้ในการประกอบกิจการโดยแนวทางจัดเก็บภาษีหุ้นปันผลที่เสนอจะต้องเป็นไปตามหลักการภาษีอากรที่ดีโดนเฉพาะอย่างยิ่ง คือ หลักความเป็นธรรม ทั้งนี้ แนวทางจัดเก็บภาษีหุ้นปันผลควรจะสอดคล้องกับความหมายของเงินได้ตามหลักเศรษฐศาสตร์และตามหลักการบัญชีเพื่อลดข้อโต้แย้งระหว่างรัฐในฐานะผู้จัดเก็บภาษีและประชาชนในฐานะผู้เสียภาษีรวมทั้งควรที่จะสามารถรองรับหุ้นปันผลบางประเภทที่มีความสลับซับซ้อนมากขึ้นในอนาคตได้