การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเวลาที่ใช้และคุณภาพการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงแก่ผู้ป่วยจิตเวชของพยาบาลประจำการ ก่อนและหลังการทดลองใช้รูปแบบการนิเทศทางคลินิกที่เน้นสัมพันธภาพ และเปรียบเทียบเวลาที่ใช้ และคุณภาพการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงแก่ผู้ป่วยจิตเวชของพยาบาลประจำการที่ได้รับการนิเทศตามรูปแบบกับพยาบาลประจำการที่ได้รับการนิเทศตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือพยาบาลประจำการ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ รูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบการนิเทศทางคลินิกที่เน้นสัมพันธภาพสำหรับพยาบาลผู้นิเทศก์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบการบันทึกเวลาที่ใช้ในการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรง และแบบประเมินคุณภาพการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงซึ่งประกอบด้วย 2 ส่วน คือ แบบวิเคราะห์บันทึกการพยาบาลและแบบสังเกตการปฏิบัติการพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ว่า: 1. เวลาที่ใช้ในการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงแก่ผู้ป่วยจิตเวชของพยาบาลประจำการหลังการทดลองใช้รูปแบบการนิเทศทางคลินิกที่เน้นสัมพันธภาพมากกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. คุณภาพการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงแก่ผู้ป่วยจิตเวชของพยาบาลประจำการในกลุ่มที่ได้รับการนิเทศทางคลินิกตามรูปแบบสูงกว่าในกลุ่มที่ได้รับการนิเทศตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เวลาที่ใช้ในการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงผู้ป่วยจิตเวชของพยาบาลประจำการในกลุ่มที่ได้รับการนิเทศทางคลินิกตามรูปแบบมากกว่าในกลุ่มที่ได้รับการนิเทศตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. คุณภาพการปฏิบัติการพยาบาลโดยตรงแก่ผู้ป่วยจิตเวชของพยาบาลประจำการในกลุ่มที่ได้รับการนิเทศทางคลินิกตามรูปแบบสูงกว่าในกลุ่มที่ได้รับการนิเทศตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05