การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มที่เรียนโดยใช้สัญญาการเรียนและกลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สัญญาการเรียนและกลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติและเปรียบเทียบความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สัญญาการเรียนระหว่างก่อนการสอนและหลังการสอน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลปี 1วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ จำนวน 70 คน จัดเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 35 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบจับคู่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการสอนที่ใช้สัญญาการเรียนและแบบสอบความรู้วิชาหลักการพยาบาล 1 ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และแบบวัดความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลซึ่งผู้วิจัยดัดแปลงจากแบบวัด SDLRS ของ Guglielmino (1977)และนรินทร์ บุญชู (2532) มีค่าความเที่ยง .93 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษากลุ่มที่เรียนโดยวิธีสอนปกติ หลังการสอนสูงกว่ากลุ่มที่เรียนโดยใช้สัญญาการเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักศึกษาพยาบาลกลุ่มที่เรียนโดยใช้สัญญาการเรียน มีความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองหลังการสอนสูงกว่าก่อนการสอนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05