วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้นำเทคนิค Cointegration และError Correction Model โดย Engle และ Grange(1987), Correlogram และ Q-statistic มาใช้ทดสอบประสิทธิภาพตลาดปริวรรตเงินตราต่างประเทศของไทยในช่วงต้นของการใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัวแบบมีการจัดการนอกจากนั้น ยังได้ขยายการศึกษาไปถึงสาเหตุของการปฏิเสธสมมติฐานความมีประสิทธิภาพว่าเกิดจากสาเหตุของการคาดการณ์อย่างไม่มีเหตุผลและ/หรือ การมี risk premium ในตลาด การศึกษาในครั้งนี้ ใช้กฎข้อมูลรายวันของอัตราแลกเปลี่ยนทันที และอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า 1 เดือน ตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2541 จำนวน 1669 ข้อมูลจากฐานข้อมูล Data stream. ผลการทดสอบพบว่า อัตราแลกเปลี่ยนทันที และอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า เป็นตัวแปรที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา (non-stationary) และผลการทดสอบ Cointegrationพบว่าตัวแปรทั้งสองไม่มีความสัมพันธ์กันในระยะยาวซึ่งสอดคล้องกับผลการทดสอบจาก Correlogram และ Q-statisticที่แสดงให้เห็นว่าตัวแปรสุ่มมีความสัมพันธ์กัน จากผลการทดสอบทั้งหมดสามารถสรุปได้ว่า ตลาดปริวรรคเงินตราต่างประเทศของไทยในช่วงแรกของการใช้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัว ไม่มีประสิทธิภาพ สำหรับผลการศึกษาสาเหตุของการปฏิเสธสมมติฐานความมีประสิทธิภาพในตลาดปริวรรคเงินตราต่างประเทศของไทยพบว่าเกิดจากสาเหตุการมี risk premium ในตลาด