การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและทดสอบความมีประสิทธิภาพ ของตลาดปริวรรตเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าของไทย ลักษณะตลาดปริวรรตเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าของไทยมีขนาดค่อนข้างจำกัด เนื่องจากทางการอนุญาตให้เฉพาะบุคคลหรือสถาบันที่ประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับเงินตราต่างประเทศเท่านั้นในการซื้อขายเงินตราล่วงหน้าอันได้แก่ ผู้นำเข้า ผู้ส่งออก บริษัทหรือนักธุรกิจที่มีทรัพย์สินหรือหนี้สินเป็นเงินตราต่างประเทศ นักลงทุนต่างประเทศในรูปบัญชีเงินบาท และธนาคารพาณิชย์ สำหรับตัวกลางในการซื้อขายทางการอนุญาตให้เฉพาะธนาคาร-พาณิชย์เท่านั้น นอกจากนี้นิยมทำสัญญาซื้อขายกันไม่เกิน 6 เดือน และส่วนใหญ่ซื้อขายกันระหว่างเงินบาทกับเงินดอลล่าร์สหรัฐฯ การทดสอบความมีประสิทธิภาพของตลาดปริวรรตเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าของไทย ใช้วิธี Cointegration และ Error Correction Modelโดยทดสอบกรณีอัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทกับเงินดอลล่าร์สหรัฐฯ เงินเยนญี่ปุ่นและเงินมาร์คเยอรมัน ข้อมูลที่ใช้เป็นข้อมูลรายวันของอัตราแลกเปลี่ยนทันทีและอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า 1 เดือน ซึ่งเป็นอัตราที่ธนาคารรับซื้อตั๋วแลกเงินค่าส่งสินค้าออกทันทีของธนาคารกรุงเทพ แบ่งการทดสอบเป็น2 ช่วงเวลาดังนี้ ก่อนการผ่อนคลายการควบคุมปริวรรตเงินตราต่างประเทศขั้นแรกในปี 2531 ถึง 2533 และหลังการผ่อนคลายการควบคุมปริวรรตเงินตราต่างประเทศขั้นที่สองครั้งที่ 2 ในปี 2536 ถึง 2538 ผลการทดสอบในทุกกรณีสรุปได้ว่า ตลาดล่วงหน้าของไทยไม่มีประสิทธิภาพ กล่าวคือ ปฏิเสธสมมติฐานร่วมของการคาดการณ์อย่างมีเหตุผลและความเสี่ยงเป็นกลาง ทั้งนี้เนื่องจากลักษณะ ของตลาดที่มีขนาดค่อนข้างจำกัด นักลงทุนคาดการณ์อย่างไม่มีเหตุผล และมี Risk Premium ในตลาด