ในการศึกษานี้มุ่งเน้นถึงพฤติกรรมการคาดการณ์ที่มีต่อการถือเงินของหน่วยเศรษฐกิจในประเทศไทย และผลกระทบอันเนื่องมาจากวิกฤตการณ์ที่คาดไม่ถึงที่มีต่อการปรับเปลี่ยนความต้องการถือเงิน เพื่อเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินนโยบายทางการเงินที่ควบคุมปริมาณเงินให้อยู่ในอัตราที่เหมาะสมกับภาวะการเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยที่ศึกษาในปริมาณเงินทั้งความหมายแคบและกว้าง ด้วยวิธี Nonlinear Least Square(NLS) พร้อมทั้งมีการทดสอบความมีเสถียรภาพของพฤติกรรมการถือเงินในช่วงเวลาก่อนและหลังการเปิดเสรีทางการเงิน จากการศึกษาในปริมาณเงินความหมายแคบ (M1) พบว่าระดับราคาที่คาดการณ์ได้ และระดับรายได้ที่คาดการณ์ได้เท่านั้นที่มีอิทธิพลต่อการถือเงินด้วยเหตุผลของการรักษาอำนาจซื้อโดยที่หน่วยเศรษฐกิจให้ความสำคัญกับราคาที่สามารถคาดการณ์ได้มากกว่ารายได้ที่คาดการณ์ได้ ส่วนในปริมาณเงินความหมายกว้าง (M2) มีเพียงระดับราคาที่ไม่ได้คาดการณ์ที่เป็นปัจจัยให้การถือเงินเปลี่ยนแปลงไป เมื่อเปรียบเทียบความต้องการถือเงินในทั้ง 2 ความหมาย อัตราเร็วของการปรับตัวของปริมาณเงินในอดีตไปสู่ระดับดุลยภาพของ M1 ช้ากว่าอัตราเร็วของ M2 ในขณะที่อัตราคิดลดของ M1 สูงกว่า M2 ซึ่งแสดงถึงหน่วยเศรษฐกิจมีความอ่อนไหวต่อการถือเงินเพื่อเก็งกำไรมากกว่าการถือเงินเพื่อการจับจ่ายใช้สอย สำหรับการทดสอบความมีเสถียรภาพของช่วงเวลาก่อนและหลังการเปิดเสรีทางการเงินสรุปว่า ปริมาณเงินในความหมายแคบไม่มีการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมการถือเงินของหน่วยเศรษฐกิจตลอดช่วงระยะเวลาก่อนและหลังการใช้มาตรการเปิดเสรีทางการเงิน แต่ในปริมาณเงิน M2 มีอัตราผลตอบแทนของหลักทรัพย์เป็นปัจจัยที่ทำให้ระบบขาดเสถียรภาพ โดยมีสาเหตุมาจากการเคลื่อนย้ายเงินทุนมากขึ้นของนักลงทุนจากต่างประเทศในช่วงหลังการผ่อนคลายทางการเงิน จากปัจจัยต่างๆ เหล่านี้ที่มีอิทธิพลต่อการถือเงินนั้นมีส่วนสำคัญให้ผู้กำหนดนโยบายเศรษฐกิจของประเทศต้องลดการแทรกแซงและการใช้นโยบายของรัฐที่มีผลกระทบต่อระดับราคา อัตราดอกเบี้ย และอัตราผลตอบแทนของหลักทรัพย์ในตลาดทุน เนื่องจากว่าประสิทธิภาพของนโยบายการเงินนั้นขึ้นอยู่กับพฤติกรรมความต้องการถือเงินของหน่วยเศรษฐกิจ