การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษา และเปรียบเทียบปัญหาการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 4 ระหว่างโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ขนาดกลาง ขนาดใหญ่ และขนาดใหญ่พิเศษ โดยส่งแบบสอบถามไปยังครูสุขศึกษา จำนวน 189 ฉบับ ได้รับแบบสอบถามคืนมา 179 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 94.70 แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way Analysis ofVariance) และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย เป็นรายคู่โดยวิธีของเชฟเฟ (Scheffe' test) ผลการวิจัย 1. สภาพการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา ครูส่วนใหญ่มีการศึกษาทำความเข้าใจหลักสูตรด้วยตนเอง มีจุดมุ่งหมายในการสอนเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวันมีการเตรียมการสอนโดยการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับเนื้อหาที่สอน และใช้วิธีการสอนแบบบรรยาย ใช้สื่อการสอนประเภทรูปภาพ วิธีการวัดผลและประเมินผล ใช้แบบทดสอบ มีการจัดสิ่งแวดล้อมในโรงเรียน โดยการรักษาความสะอาดบริเวณโรงเรียน การจัดบริการสุขภาพในโรงเรียน ส่วนใหญ่ให้การรักษาพยาบาลเบื้องต้น ปัญหาสุขภาพของนักเรียนที่พบมากที่สุด คือ โรคฟันผุ 2. ปัญหาการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาในโรงเรียนทั้งโดยส่วนรวมและรายด้านมีปัญหาอยู่ในระดับน้อย แต่เพื่อพิจารณาเป็นรายข้อตามขนาดของโรงเรียน พบว่าโรงเรียนขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่ มีปัญหาอยู่ในระดับมากคือนักเรียนเบื่อหน่ายไม่สนใจวิชาสุขศึกษา ขาดอุปกรณ์การสอนมีหน้าที่พิเศษนอกจากการสอนมากไป และมีห้องโสตทัศนูปกรณ์ไม่เพียงพอ ซึ่งไม่อำนวยต่อการสอน โดยการใช้สื่อและอุปกรณ์ โรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษมีปัญหาอยู่ในระดับมาก คือจำนวนชั้นเรียนมีมาก ไม่สามารถกระจายวัสดุอุปกรณ์การสอนไปใช้ได้ทั่วถึง และมีห้องโสตทัศนูปกรณ์ไม่เพียงพอซึ่งไม่เอื้ออำนวยต่อการสอน โดยการใช้สื่อและอุปกรณ์ 3. การเปรียบเทียบปัญหาการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาระหว่างโรงเรียนขนาดเล็ก ขนาดกลาง ขนาดใหญ่ และขนาดใหญ่พิเศษ พบว่ามีปัญหาในด้านจุดประสงค์ของหลักสูตร และด้านปัญหาทั่ว ๆ ไป ที่มีผลกระทบต่อการเรียนการสอน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยโรงเรียนขนาดกลางมีปัญหามากกว่าโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ