การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์หลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนวิชาการศึกษาทั่วไปของสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ 9 สถาบันในเขตกรุงเทพมหานคร 2) ศึกษาปัญหาการจัดการสอนวิชาการศึกษาทั่วไป และ 3) เสนอแนะแนวทางการจัดหาหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ คณบดี ผู้อำนวยการกองบริการการศึกษา ผู้เกี่ยวข้องและเก็บข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถามกับอาจารย์ผู้สอนวิชาการศึกษาทั่วไป และนิสิตนักศึกษาที่กำลังศึกษาในชั้นปีที่ 4 ผลการวิจัยพบว่า 1. หลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตบัณฑิตให้เป็นผู้ใฝ่รู้ในหลากหลายสาขาวิชา มีทัศนะกว้างไกล ใฝ่ใจในสิ่งแวดล้อม เห็นคุณค่าของศิลปวัฒนธรรม มีคุณธรรมและจริยธรรม 2. การจัดการเรียนการสอนหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไปในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ จุดเน้นอยู่ที่อาจารย์และสถาบันนิสิตศึกษาไม่มีส่วนร่วมในการกำหนดแผนการเรียนการสอนและการจัดหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป การกำหนดจำหนวนหน่วยกิตในกลุ่มวิชาสังคมศาสตร์ กลุ่มมนุษยศาสตร์และภาษา กลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ มีจำนวนหน่วยกิตที่ใกล้เคียงกัน ยกเว้นบางสถาบันเน้นกลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์มากกว่ากลุ่มวิชาอื่น 3. ผู้บริหาร อาจารย์ และนิสิตนักศึกษาต่างมีความคิดเห็นสอดคล้องว่าวิชาการศึกษาทั่วไป ยังเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็นต้องเรียนรู้ เพื่อเป็นการปูพื้นความรู้กว้าง ๆ มิใช่เฉพาะเจาะจงสาขาวิชา 4. ปัญหาของการจัดการเรียนการสอนวิชาการศึกษาทั่วไปตือ (1) ไม่มีหน่วยงานกลางเป็นผู้ประสานงาน (2) เนื้อหาวิชามากเกินไป ซ้ำซ้อน ไม่เป็นสหสาขาวิชา (3) งบประมาณน้อยอุปกรณ์การสอนไม่พอ (4) ไม่มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป (5) ขาดแรงจูงใจทั้งอาจารย์ผู้สอนและผู้เรียน (6) ขาดบุคลากรทางด้านการสอน และ (7) ความสำคัญของหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไปมีน้อยตามความเห็นของผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง 5. แนวทางการจัดหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไป มีดังนี้(1) ควรสร้างหลักสูตรวิชาการศึกษาทั่วไปให้เป็นบูรณาการมีลักษณะเป็นสหสาขาวิชา (2) ควรมีหน่วยงานกลางเป็นผู้ดูแลการจัดการ (3) ควรปรับปรุงเปลี่ยนแปลงหลักสูตรตลอดเวลา (4)ควรสร้างแรงจูงใจสำหรับอาจารย์และนิสิตนักศึกษาอย่างเป็นรูปธรรม (5) ควรจัดการเรียนการสอนกระจายทุกชั้นปี (6) ควรจัดให้มีการเรียนการสอนได้ตลอดเวลาทั้งใน-นอกสถาบัน โดยผ่านสื่อการสอน (7) ควรจัดให้มีการปฐมนิเทศอาจารย์ใหม่ (8) ควรให้นิสิตนักศึกษามีส่วนร่วมในการกำหนดแผนการเรียนการสอน(9) ควรให้ความสำคัญวิชาการศึกษาทั่วไปเช่นเดียวกับวิชาเอกหรือวิชาชีพ (10) ควรเปลี่ยนแปลงการจัดทำหลักสูตรใหม่เรียนวิชาชีพโดยตรงแล้ว เรียนวิชาการศึกษาทั่วไปต่อยอด (11) ควรระบุจำนวนหน่วยกิตในแต่ละกลุ่มวิชาให้ชัดเจน เพื่อมิให้การจัดหลักสูตรเน้นหนักกลุ่มหนึ่งกลุ่มใด