วัตถุประสงค์ของการวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของนักเรียนชาย ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อและปัจจัยสนับสนุนกับพฤติกรรมการสูบบุหรี่ ผู้วิจัยได้ส่งแบบสอบถามที่สร้างขึ้นเองให้นักเรียนชายที่สูบบุหรี่ โดยสุ่มตัวอย่าง จำนวน400 คน ในวิทยาลัยสังกัดกรมอาชีวศึกษา กรุงเทพมหานครได้รับกลับคืน 400 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 100 แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหาความสัมพันธ์ด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันการทดสอบไค-สแคว์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนชายส่วนมาก เริ่มสูบบุหรี่ระหว่างอายุ13-15 ปี อายุเฉลี่ย 14.9 ปี เริ่มสูบบุหรี่มาเป็นเวลา1-3 ปี เริ่มสูบเพราะอยากลอง บุหรี่มวนแรกได้จากเพื่อนสนิท สูบทุกวัน ปริมาณการสูบวันละ 1-5 มวนค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับบุหรี่เฉลี่ยเดือนละ 269 บาท มีสมาชิกในครอบครัว เพื่อนสนิทและครูสูบบุหรี่ มีความรู้พอใช้ทัศนคติและความเชื่อดี 2. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการสูบบุหรี่ ปัจจัยนำ ได้แก่ ความรู้ ทัศนคติ ความเชื่อเกี่ยวกับบุหรี่ อายุ ผลการเรียน รายได้ครอบครัว สถานภาพสมรสของบิดามารดา อาชีพบิดามารดา ผู้ที่พักอาศัยอยู่ด้วยและสถานที่ที่พักอาศัย มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนจำนวนพี่น้อง และลำดับการเกิดของบุตรไม่มีความสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ ค่าใช้จ่ายที่ได้รับจากผู้ปกครอง ราคาบุหรี่ การได้มาของบุหรี่ แหล่งซื้อบุหรี่และสถานที่ที่สูบบุหรี่ มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ปัจจัยสนับสนุน ได้แก่ การมีเพื่อนสนิทในและนอกวิทยาลัยสูบบุหรี่ การมีครูสูบบุหรี่ การได้รับการว่ากล่าวตักเตือนจากครูและผู้ปกครอง กฎระเบียบข้อบังคับห้ามสูบบุหรี่ในวิทยาลัย และการปฏิบัติตาม พรบ.คุ้มครองสุขภาพผู้ไม่สูบบุหรี่ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการสูบบุหรี่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 การมีสมาชิกในครอบครัวสูบบุหรี่ ไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05