การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาสภาพและปัญหาของวิทยาลัยนาฏศิลปในฐานะวิทยาลัยชุมชนในภูมิภาคต่างกันเพื่อหาแนวทางการแก้ปัญหาและพัฒนาวิทยาลัยนาฏศิลปในฐานะวิทยาลัยชุมชน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากอาจารย์และผู้บริหารของวิทยาลัยนาฏศิลปใน 4 ภูมิภาค รวม 12 วิทยาลัยจำนวน 456 คน ด้วยการแจกแบบสอบถามและนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ตามลักษณะของข้อมูล ผลการวิจัย พบว่า จากบทบาทและหน้าที่ทั้ง 8 ด้านของวิทยาลัยชุมชน มีเพียงด้านเดียวที่วิทยาลัยนาฏศิลปในฐานะวิทยาลัยชุมชนทุกวิทยาลัยใน 4 ภูมิภาค ไม่ได้ดำเนินการ คือด้านการศึกษาวิเคราะห์ปัญหาของท้องถิ่นอย่างลึกซึ้ง ส่วนบทบาทและหน้าที่อีก 7 ด้านนั้น มี 1 ด้านที่ดำเนินการเฉพาะในวิทยาลัยนาฏศิลปกรุงเทพและวิทยาลัยนาฏศิลปร้อยเอ็ด คือ ด้านการสอนนักศึกษา นอกจากนั้นดำเนินการในทุกวิทยาลัย ซึ่งจากการดำเนินการทั้ง 7 ด้าน พบว่า มีความแตกต่างระหว่างภูมิภาค 4 ด้าน ได้แก่ ด้านการสอนนักศึกษา ด้านการแสวงหาความรู้เพิ่มเติมโดยการค้นคว้าวิจัย ด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นและชุมชนและด้านการแสวงหาความรู้จากบุคคลและกิจการในท้องถิ่น ส่วนด้านการบริการวิชาการแก่ชุมชน ด้านการพัฒนาความรู้ เทคนิควิธีเพื่อพัฒนาท้องถิ่น และด้านการชี้นำเชิงวิชาการแก่ท้องถิ่น ไม่มีความแตกต่างระหว่างภูมิภาค ส่วนปัญหาของวิทยาลัยนาฏศิลปในฐานะวิทยาลัยชุมชนโดยรวม พบว่า ทุกวิทยาลัยใน 4 ภูมิภาค ประสบปัญหาในระดับมากเช่นเดียวกัน คือ ปัญหาการขาดงบประมาณหรือขาดความคล่องตัวในการใช้งบประมาณ และปัญหาการขาดบุคลากร หรือบุคลากรไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามหลักการของวิทยาลัยชุมชนได้อย่างเต็มที่ สำหรับข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหาและพัฒนาวิทยาลัยนาฏศิลปในฐานะวิทยาลัยชุมชน พบว่าทั้งอาจารย์และผู้บริหารของวิทยาลับนาฏศิลปทุกวิทยาลัยใน 4 ภูมิภาค เสนอแนะให้มีการพัฒนาด้านงบประมาณ ด้านบุคลากรของวิทยาลัย และด้านแผนงาน