การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบลักษณะการเกิดความแตกฉานทางปัญญาของเอกบุคคลและของกลุ่มที่เกิดขึ้น ภายใต้การตัดสินใจเป็นกลุ่ม 4 วิธี คือ แบบโหวต (V) แบบอภิปราย (D) แบบอภิปรายโหวต (DV) และแบบโหวตอภิปรายโหวต (VDV) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลอง เป็นนิสิตที่กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แยกเป็นเพศชาย 71 คนเพศหญิง 189 คน แบ่งกลุ่มทดลองเป็น 4 เงื่อนไข เงื่อนไขละ 65 คน ในแต่ละเงื่อนไขแบ่งเป็น 13 กลุ่ม กลุ่มละ5 คน ผลการวิจัยพบตามที่ทำนายว่า 1. การตัดสินใจเป็นกลุ่มแบบ V ทำให้เกิดความแตกฉานทางปัญญาของเอกบุคคล (IS) ความแตกฉานทางปัญญาของกลุ่ม(GS) และ ประสิทธิภาพของกลุ่มในการตัดสินใจ (GE) ได้น้อยกว่าแบบ D แบบ DV และแบบ VDV อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) 2. การตัดสินใจเป็นกลุ่มแบบ DV ทำให้เกิดความแตกฉานทางปัญญาของเอกบุคคล (IS) ความแตกฉานทางปัญญาของกลุ่ม(GS) และ ประสิทธิภาพของกลุ่มในการตัดสินใจ (GE) ได้มากกว่า แบบ D อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) 3. การตัดสินใจเป็นกลุ่ม แบบ VDV ทำให้เกิดความแตกฉานทางปัญญาของเอกบุคคล (IS) ความแตกฉานทางปัญญาของกลุ่ม (GS) และประสิทธิภาพของกลุ่มในการตัดสินใจ (GE)ไม่แตกต่างจากแบบ DV 4. การตัดสินใจเป็นกลุ่ม ทั้ง 4 วิธี มีผลทำให้เอกบุคคล ที่ตอบได้คะแนนน้อยที่สุดเกิดความแตกฉานทางปัญญา(IS) ได้มากกว่า เอกบุคคลที่ตอบได้คะแนนมากที่สุด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) 5. ภายหลังการตัดสินใจเป็นกลุ่มทั้ง 4 วิธี มีผลทำให้การตัดสินใจของเอกบุคคลที่ตัดสินใจได้ถูกต้องมากที่สุดกับ น้อยที่สุด มีความแตกต่างกัน (Gap) น้อยลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001)