วัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์ ในหัวข้อ "การปรับตัวทางสังคมของคนพิการในศูนย์ฟื้นฟูอาชีพคนพิการ" เพื่อศึกษาการปรับตัวทางสังคมของคนพิการในหลายด้าน ใช้วิธีการวิจัยแบบสำรวจกลุ่มประชากรที่ศึกษาเป็นคนพิการในศูนย์ฟื้นฟูอาชีพคนพิการ 6 แห่ง ของกรมประชาสงเคราะห์กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม โดยพิสูจน์สมมติฐานดังต่อไปนี้ 1. ยิ่งคนพิการมีระดับความพิการน้อยเพียงใดก็ยิ่งปรับตัวทางสังคมมากขึ้นเพียงนั้น 2. ยิ่งคนพิการมีระยะเวลาความพิการมากกว่าเพียงใดก็ยิ่งปรับตัวทางสังคมมากขึ้นเพียงนั้น 3. คนพิการที่เคยอยู่ในครอบครัวขยายมีการปรับตัวทางสังคมมากกว่าคนพิการที่อยู่ในครอบครัวเดี่ยว 4. ยิ่งคนพิการมีเครือข่ายทางสังคมมากเท่าไรก็ยิ่งปรับตัวทางสังคมมากขึ้นเพียงนั้น 5. ยิ่งคนพิการไม่ยอมรับบทบาทคนป่วยเพียงใดก็ยิ่งปรับตัวทางสังคมมากขึ้นเพียงนั้น 6. ยิ่งคนพิการมีการนับถือตนเองมากเพียงใดก็ยิ่งปรับตัวทางสังคมสูงขึ้นเพียงนั้น ผลการวิจัยปรากฎว่า ยอมรับสมมติฐาน 5 ข้อ ยกเว้นข้อที่ 3 การวิจัยนี้จะเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการของกรมประชาสงเคราะห์