ความรับผิดในทางอาญาตามประมวลกฎหมายอาญาของไทยต้องการพฤติการณ์การกระทำที่ถือว่าเป็นความผิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งความผิดต่อชีวิต ตามมาตรา 288 ความรับผิดตามมาตรานี้ได้กำหนดความรับผิดขั้นพยายามและความรับผิดสำเร็จ อย่างไรก็ตามอาจกล่าวได้ว่าอาชญากรรมที่รุนแรงในปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วมากตามพัฒนาการของสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปเช่นเดียวกันซึ่งทำให้ประเทศต่างๆ บัญญัติกฎหมายโดยยึดหลักการที่ว่าการป้องกันดีกว่าการแก้ไข จากการศึกษาผู้เขียนเห็นว่า ควรนำเอามาตรการป้องกันการกระทำความผิดมาใช้ให้มากขึ้นในความรับผิดทางอาญาฐานฆ่าผู้อื่นจึงควรลงโทษความผิดฐานนี้ตั้งแต่ขั้นตอนของการตระเตรียมการกระทำความผิด เพราะความผิดฐานนี้การลงมือช่วงพยายามกับความผิดสำเร็จใกล้ชิดมากโอกาสที่จะกระทำไม่ตลอดช่วงเวลาสั้นมากและเมื่อภยันตรายได้เกิดขึ้นแล้วก็ไม่สามารถชดเชยความเสียหายให้กับครอบครัวของผู้เสียหายได้ เพราะชีวิตที่สูญเสียไม่สามารถกลับคืนได้ ดังนั้นหากมีการบัญญัติกฎหมายในการตระเตรียมการในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นเป็นความผิดทางอาญาก็จะทำให้เจ้าหน้าที่ของรัฐสามารถดำเนินการทางกฎหมายได้ตั้งแต่ก่อนลงมือกระทำการฆ่าจึงเป็นการหยุดยั้งความสูญเสียมิให้เกิดขึ้นประการหนึ่ง ผู้เขียนจึงขอเสนอแนะให้มีการบัญญัติการตระเตรียมให้เป็นความผิดในส่วนของความผิดต่อชีวิตตามมาตรา 288เพื่อเป็นการป้องกันมิให้มีการกระทำความผิดประเภทนี้เกิดขึ้นอันเป็นการสอดคล้องนโยบายป้องกันการกระทำผิดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายในการบริหารงานกระบวนการยุติธรรมของไทย