การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะรูปแบบ เนื้อหาเพลงโฆษณาทางสื่อโทรทัศน์ เพื่อทราบและเข้าใจถึงปัจจัยที่มีบทบาทต่อการสร้างสรรค์เพลงโฆษณา และศึกษารวมไปถึงรูปแบบ เนื้อหาของภาพยนตร์โฆษณาที่ใช้เพลงโฆษณาด้วย การศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้กรอบแนวคิดในการวิเคราะห์คือแนวคิดเกี่ยวกับเพลงโฆษณา แนวคิดเกี่ยวกับภาพยนตร์โฆษณา ทฤษฎีลำดับความต้องการ ทฤษฎีการจูงใจ ทฤษฎีสัญญะวิทยา แนวคิดเกี่ยวกับภาพพจน์ โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 4 ตอน ผลการวิจัย พบว่า ตอนที่ 1. รูปแบบภาพยนตร์โฆษณา ส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างภาพลักษณ์ ใช้รูปแบบการนำเสนอ 2รูปแบบคือผู้แสดงเป็นผู้ร้องเพลงและผู้แสดงไม่ได้เป็นผู้ร้องเพลง มีแนวทางการนำเสนอส่วนใหญ่ใช้ผู้นำเสนอทั้งที่มีและไม่มีชื่อเสียง การใช้จุดดึงดูดใจระหว่างเพศลักษณะละครสั้น และการแก้ปัญหาต่าง ๆ เป็นต้น ตอนที่ 2. รูปแบบเพลงโฆษณามีลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างจากเพลงทั่วไปหลายประการ เช่น วัตถุประสงค์ของการนำไปใช้ ที่มาของเพลงโฆษณา ความยาว คำร้องในเพลงโฆษณา การประพันธ์คำร้อง การใช้ภาษา และการขับร้อง ตอนที่ 3. เนื้อหาเพลงโฆษณาและภาพยนตร์โฆษณามีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของผู้บริโภค ผู้สร้างสรรค์ใช้สิ่งจูงใจทางด้านอารมณ์และสิ่งจูงใจทางด้านอารมณ์ร่วมกับด้านเหตุผล เพื่อกระตุ้นความต้องการทางจิตวิทยาของผู้บริโภค เช่น ความต้องการทางด้านสังคม ความต้องการความมั่นคงและปลอดภัย โดยการสร้างสัญญะเพื่อสื่อความหมายผ่านตัวผู้แสดง สิ่งของ ผลิตภัณฑ์และส่วนประกอบต่าง ๆ ของภาพยนตร์โฆษณา เป็นต้น ในด้านการใช้ภาษาที่ทำให้เกิดภาพพจน์ในคำร้องของเพลงโฆษณา ส่วนใหญ่ใช้ในรูปของอธิพจน์และบุคลาธิษฐาน ตอนที่ 4. ปัจจัยที่มีบทบาทต่อการสร้างสรรค์เพลงโฆษณา มี 2 ลักษณะ คือ ปัจจัยภายนอกตัวบุคคลมีบทบาทมากโดยเปรียบเทียบ เช่น ภาพยนตร์โฆษณา ความยาว ผู้โฆษณาตัวแทนโฆษณา ผลิตภัณฑ์และผู้บริโภค เป็นต้น ปัจจัยภายในตัวบุคคลมีบทบาทน้อย เช่น อารมณ์ความรู้สึก จินตนาการและประสบการณ์