การวิจัยนี้ดำเนินการศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 420 คน ในเขต อ.เมือง จ.เชียงใหม่ โดยมุ่งศึกษาความสัมพันธ์และความแตกต่างระหว่างตัวแปรต้น ได้แก่ ความทันสมัย การเปิดรับข่าวสารสิ่งแวดล้อมทางสังคมและลักษณะทางประชากร กับตัวแปรตาม 2 ตัวแปร ได้แก่ การแต่งกายพื้นเมืองและการใช้ภาษาพื้นเมือง ผลการวิจัยพบว่า ในการศึกษาความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา และฐานะเศรษฐกิจ กับการแต่งกายและการใช้ภาษาพื้นเมือง พบว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างอายุ ระดับการศึกษากับการแต่งกายพื้นเมือง และระหว่างระดับการศึกษา และฐานะทางเศรษฐกิจ กับการใช้ภาษาพื้นเมืองและคำที่ใช้ในภาษาพื้นเมือง ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความทันสมัย การส่งเสริมวัฒนธรรมของชุมชน การส่งเสริมวัฒนธรรมของสถาบันการศึกษาการเปิดรับข่าวสารด้านวัฒนธรรม พฤติกรรมการแต่งกายพื้นเมืองของครอบครัว และพฤติกรรมการแต่งกายของเพื่อนและเพื่อนบ้านกับการแต่งกายและการใช้ภาษาพื้นเมือง พบว่า มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างความทันสมัย การส่งเสริมวัฒนธรรมของชุมชน พฤติกรรมการใช้ภาษาและคำที่ใช้ในภาษาพื้นเมืองและครอบครัว เพื่อนและเพื่อนบ้าน กับการใช้ภาษาและคำที่ใช้ในภาษาพื้นเมืองของประชาชน