ผลการวิจัยได้จากการสำรวจความคิดเห็นจากกลุ่มตัวอย่างนักการเมือง 120 คน และกลุ่มตัวอย่างนักข่าวสายการเมือง98 คน พบว่าการรับรู้คติการหน้าที่ของหนังสือพิมพ์และสัมพันธภาพที่มีต่อกันระหว่างนักการเมืองกับนักข่าวมีความแตกต่างกันเป็นส่วนใหญ่ คือ การรับรู้ของนักการเมืองกับนักข่าวในประเด็นต่าง ๆ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติถึง 20 ประเด็น จากทั้งหมด 27 ประเด็น เช่น (1)หนังสือพิมพ์ควรเป็นฝ่ายค้านตรวจสอบรัฐบาล (2) หนังสือพิมพ์ไทยส่วนใหญ่มีเสรีภาพแต่ไม่มีความรับผิดชอบ (3) ข่าวควรเน้นเรื่องราวดี ๆ ที่สร้างสรรค์พัฒนามากกว่าที่จะเป็นเรื่องราวในทางร้ายเกี่ยวกับความขัดแย้ง ความเสียหายทั้งนี้กลุ่มนักข่าวจะมีความเห็นในแนวทางที่เป็นเสรีนิยมมากกว่า ส่วนการรับรู้ภาพลักษณ์ของนักการเมืองกับนักข่าวพบว่า นักข่าวมองนักการเมืองเป็นเชิงค่อนข้างลบมากกว่าเชิงบวก นั่นคือ เป็นเชิงลบถึง 10 ด้านดังนี้คือ นักการเมืองเป็นผู้ที่ค่อนข้างไม่จริงใจ เห็นแก่ตัว ไม่รับผิดชอบผิดพลาด ไม่มีคุณธรรม ไม่มีความยุติธรรม คอรับชั่น (หาประโยชน์โดยมิชอบ) ไม่น่าคบ ก้าวร้าว ลำเอียง ในขณะที่นักการเมืองมองนักข่าวเป็นเชิงบวกมากกว่าเชิงลบ คือ เป็นเชิงลบ 3 ด้านคือ นักข่าวเป็นผู้ที่ค่อนข้างคอรัปชั่น (หาประโยชน์โดยมิชอบ) ก้าวร้าว อคติ นอกจากนั้น ผลการวิจัย พบว่าปัจจัยเกี่ยวกับเพศ อายุระดับการศึกษา ประสบการณ์และองค์กรที่สังกัดของนักการเมืองกับนักข่าวมีผลให้การรับรู้เกี่ยวกับบทบาทด้านการเสนอข่าว บทบาทในเรื่องสัมพันธภาพรัฐบาลกับหนังสือพิมพ์เสรีภาพและความรับผิดชอบ และการนิยามข่าวแตกต่าง