การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศักยภาพและความต้องการในการวาง แผนการจัดการการท่องเที่ยวของภาคประชาสังคมและ NGO ในจังหวัดเชียงราย กลุ่มตัวอย่างที่ ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ องค์กรภาคประชาสังคมและNGO จำนวน 400 กลุ่มตัวอย่าง การสุ่ม ตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็น เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่าง ศักยภาพ บทบาท และความต้องการมีส่วนร่วมในการวางแผนและจัดการท่องเที่ยวที่มีลักษณะ เป็นมาตราส่วนประมาณค่า (Rating Scale) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และค่า ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยวิเคราะห์ค่าความแปรปรวน (One-way ANOVA) ผลการวิจัย 1. ภาคประชาสังคมและ NGO มีศักยภาพในการวางแผนจัดการท่องเที่ยว ในระดับปาน กลาง ทั้งด้านการวางแผนและการจัดการ ด้านการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย และด้านการ วางแผนและจัดการการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย ภาคประชาสังคมและ NGO ที่มีอายุต่างกัน จะมีความรู้ความเข้าใจด้านการท่องเที่ยว ของจังหวัดเชียงราย ทั้งด้านการวางแผนและการจัดการ การท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย และ การวางแผนและจัดการการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงรายต่างกัน ขณะที่กลุ่มที่มีระดับการศึกษา ต่างกัน จะมีความรู้ความเข้าใจด้านการวางแผนการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย เฉพาะด้านการ ท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย และการวางแผนและจัดการการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย ต่างกัน นอกจากนี้ กลุ่มที่มีประเภทขององค์กรต่างกัน จะมีจะมีความรู้ความเข้าใจด้านการ ท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย ด้านการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย และการวางแผนและจัดการ การท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงรายต่างกัน 2. ภาคประชาสังคมและ NGO มีบทบาทในการวางแผนจัดการท่องเที่ยวในระดับปาน กลาง ทั้งด้านบทบาทต่อการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย และการมีส่วนร่วมในการวางแผนและ การจัดการการท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงราย ภาคประชาสังคมและ NGO ที่มีอายุ และระดับการศึกษาต่างกัน จะมีบทบาทต่อการ ท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงรายและการมีส่วนร่วมในการวางแผนและจัดการการท่องเที่ยวของ จังหวัดเชียงรายต่างกัน ขณะที่กลุ่มที่มีประเภทองค์กรต่างกัน จะมีบทบาทต่อการท่องเที่ยวของ จังหวัดเชียงรายต่างกัน 3. ภาคประชาสังคมและ NGO มีความต้องการในการวางแผนและพัฒนากลไกการ จัดการการท่องเที่ยว อยู่ในระดับมาก ทั้งด้านความต้องการมีส่วนร่วมในการวางแผนและจัดการ การท่องเที่ยว การเข้าไปมีส่วนร่วมในการประชุม แสดงความคิดเห็น ร่วมวางแผน และร่วมจัด กิจกรรมการท่องเที่ยว ภาคประชาสังคมและ NGO ที่มีอายุ ระดับการศึกษา ประเภทขององค์กร ปริมาณการ ใช้บริการของนักท่องเที่ยวที่ต่างกัน จะมีความต้องการมีส่วนร่วมในการวางแผนและจัดการการ ท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงรายต่างกัน The objective of the study was to determine potentials and tourism managerial planning demands of social sector and NGO of Chiangrai province. The four hundred respondents were involved in data collection. The simple randomization was used. This study was acquired quantitative research methods. The data was gathering by field survey. The information obtained in a questionnaire was demographic characteristic, potentials, role and tourism managerial planning demand. The Likert Scale was employed. The quantitative data was analysed in terms of mean, percentage and standard deviation. The One-way ANOVA was used for hypothesis testing. The findings were as follows: 1. The social sector and NGO of Chiangrai province had the potential of tourism management in the moderate level in terms of planning and management, the Chiangrai tourism, and the planning and tourism management of Chiangrai province. Who had different in ages would also have difference in planning and management, the Chiangrai tourism, and the planning and tourism management of Chiangrai province. While, who had different in educations would have difference in the Chiangrai tourism, and the planning and tourism management of Chiangrai province. 2. The social sector and NGO of Chiangrai province had the role of tourism management in the moderate level in terms of the role of Chiangrai tourism and the participation of planning and tourism management of Chiangrai province. Who had different in ages and educations would also have difference in the role of Chiangrai tourism and the participation of planning and tourism management of Chiangrai province. . While, who had different in organizational roles would also have difference in the role of Chiangrai tourism. 3. The needs of social sector and NGO in planning and tourism management of Chiangrai province were in the high level in terms of and the participation of planning and tourism management, seminar, tourism planning, and the organising of tourism activities. Who had different in ages, educations, organizational roles, and the level of tourist servings would also have difference in the participation of planning and tourism management of Chiangrai province.