วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการรู้จำตัวเลขไทยแบบไม่ขึ้นต่อผู้พูด โดยใช้ไดนามิกไทม์วาร์ปิงการวิเคราะห์ข้อมูลเสียงเพื่อหารูปแบบจะใช้เป็นคำเดี่ยว โดยการใช้ดีสคีตทรานส์ฟอร์มของเสียงในแต่ละเฟรม จากนั้นทำหาพารามิเตอร์ ของรูปแบบของคำนั้น ๆ จากนั้นทำการคำนวณหา distance ระหว่างแบบทดสอบ (test pattern) กับแบบอ้างอิง (reference pattern) ผลการศึกษาด้วยวิธีการที่นำเสนอนี้ โดยทำการทดสอบบนเครื่อง IBM PC /AT compatible โดยอัตราการรู้จำของเสียงตัวเลขไทย 0 - 9 โดยไม่ขึ้นต่อผู้ พูดจะมีค่าเป็น 79.25% และอัตราความถูกต้องภายในกลุ่มที่ใช้สร้างแบบอ้างอิงจำ นวน 20 คน จำนวน 600 คำ จะได้ 87.17% และอัตราการรู้จำของเสียงตัวเลข ไทย 0 - 9 "สิบ", "เอ็ด", "ยี่", "ร้อย", "พัน", "หมื่น", "แสน", และ "ล้าน" โดยไม่ขึ้นต่อผู้พูดภายในกลุ่มที่สร้างแบบอ้างอิงจำนวน 20 คน จำนวน 1080 คำ จะได้ 74.07% ผลการรู้จำเสียงพูดที่ดีจะขึ้นกับการเลือกใช้พารามิเตอร์ ในการแทนเสียงพูด และจะเห็นได้ว่าการนำเอาไดนามิกไทม์วาร์ปปิงมาใช้ร่วมกับ เทคนิคนี้นั้นเหมาะกับการรู้จำเสียงที่ไม่มากแบบ