การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความพึงพอใจในงาน พยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลทั่วไป โรงพยาบาลชุมชน สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ภาคเหนือ 2) หาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้อำนาจการบริหารผู้ป่วย อำนาจ การประกอบวิชาชีพ กับความพึงพอใจที่งานของพยาบาลวิชาชีพและ 3) ศึกษาตัว แปรที่สามารถร่วมกันทำนายความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลทั่วไปและโรงพยาบาลชุมชน กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 700 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถามการใช้อำนาจการบริหารของหัวหน้าหอผู้ป่วย และการใช้อำนาจการประกอบวิชาชีพของพยาบาล ที่สร้างขึ้นโดยผู้วิจัย และ แบบความพึงพอใจในงาน ผลการวิจัยที่สำคัญ สรุปได้ดังนี้ 1. ความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพ อยู่ในระดับปานกลาง ความพึง พอใจในงานพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลทั่วไป สูงกว่าของพยาบาลโรงพยาบาล ชุมชน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. กลุ่มพยากรณ์ที่สามารถร่วมกันพยากรณ์ความพึงพอใจในงานของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลทั่วไป อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ การใช้อำนาจการบริหารของหัวหน้าหอผู้ป่วยด้านอำนาจการให้รางวัล อำนาจความเชี่ยวชาญ อำนาจอ้างอิง อำนาจโดยชอบธรรม อำนาจการบังคับ และอำนาจในการประกอบ วิชาชีพด้านอำนาจการปกป้องช่วยเหลือ อำนาจการบูรณา อำนาจการมีส่วนรวม อำนาจการเปลี่ยนแปลง การแก้ไขปัญหา อายุและประสบการณ์การทำงาน มีสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ร้อยละ 73.33 (R('2) = 7.333) 3. กลุ่มพยากรณ์ที่มีความสามารถร่วมกันพยากรณ์ความพึงพอใจในงานพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลชุมชน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ การใช้อำนาจการบริหารของหัวหน้าหอผู้ป่วยด้านอำนาจการให้รางวัล อำนาจโดยชอบธรรมอำนาจความเชี่ยวชาญ อำนาจอ้างอิง อำนาจการบังคับ และ อำนาจในการประกอบวิชาชีพด้านอำนาจการบรูณาการ อำนาจการเปลี่ยแปลง อำนาจการสร้างภาวะที่ดีขึ้น การแก้ไขปัญหาและอายุ มีสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ ร้อยละ 69.49 (R('2) = .6949)