การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษา และเปรียบเทียบสมรรถนะเกี่ยว กับมนุษย์ของนักศึกษาพยาบาล จำแนกตามชั้นปี อัตมโนทัศน์ ทัศนคติต่อวิชาชีพ และ แรงจูงใจในการปฏิบัติ สมรรถนะเกี่ยวกับมนุษย์ครั้งนี้ หมายถึง ความสามารถของนักศึกษาพยาบาลที่แสดงออกชัดเจน หรือรายงานได้ เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานร่วมกันในการฝึกปฏิบัติการพยาบาล สมรรถนะเกี่ยวกับมนุษย์แบ่งออกเป็น 3 ด้าน คือ ด้านการติดต่อสื่อสาร ด้านการสร้างสัมพันธภาพ และด้านการร่วมรู้สึก กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จำนวน 60 คน เลือกโดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจงตามสถานที่ และเวลาในขึ้นปฏิบัติงานบนหอผู้ป่วย ของนักศึกษาพยาบาล เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ชุดที่ 1 คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับ ปัจจัยที่สัมพันธ์กับสมรรถนะเกี่ยวกับมนุษย์ และชุดที่ 2 คือ แบบวัดสมรรถนะเกี่ยวกับมนุษย์ด้านการติดต่อสื่อสาร ด้านการสร้างสัมพันธภาพ และด้านการร่วมรู้สึก ซึ่ง เป็นแบบวัดที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง จากกรอบแนวคิดที่ได้จากการสัมภาษณ์แนวลึกโดยมีผู้เชี่ยวชาญทางการศึกษาและการพยาบาล จำนวน 10 ท่าน ผ่านการทดสอบความตรงตามเนื้อหาความเที่ยงภายในของแบบสมรรถนะที่สร้างขึ้นรวมทั้งฉบับเท่ากับ 0.92 ผลการวิจัยที่สำคัญ มีดังต่อไปนี้ 1. ค่าเฉลี่ยสมรรถนะเกี่ยวกับมนุษย์ในด้านการติดต่อสื่อสาร ด้าน การสร้างสัมพันธ์ภาพด้านการร่วมรู้สึก และรวมทุกด้านของนักศึกษาพยาบาลอยู่ในระดับปานกลาง 2. ค่าเฉลี่ยสมรรถนะเกี่ยวกับมนุษย์รายด้าน และรวมทุกด้านของนักศึกษา พยาบาลจำแนกตามระดับของชั้นปี อัตมโนทัศน์ ทัศนคติต่อวิชาชีพ และแรงจูงใจใน การปฏิบัติงานที่ต่างกัน ไม่แตกต่างกัน