การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสมรรถภาพที่คาดหวังและสมรรถภาพที่เป็นจริงของอาจารย์ศิลปศึกษาและเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างการรับรู้เกี่ยวกับสมรรถภาพที่คาดหวัง และสมรรถภาพที่เป็นจริงของอาจารย์ศิลปศึกษาตามการรับรู้ของผู้บริหาร อาจารย์และนักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษา ด้านวิชาการการสอน การวัดและประเมินผล บุคลิกภาพและมนุษยสัมพันธ์ การศึกษาค้นคว้า และการบริการและปฏิบัติหน้าที่พิเศษ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ ผู้บริหาร อาจารย์และนักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษาจากสถาบันราชภัฎ จำนวน 13 แห่ง ที่เปิดสอนวิชาเอกศิลปศึกษาระดับปริญญาตรี โดยแยกเป็นผู้บริหาร 39 คน อาจารย์ 50 คน นักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษา 301 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ประกอบด้วยแบบสอบถามชนิดเลือกตอบ แบบประเมินค่าและแบบปลายเปิด นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยการหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิตค่าส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐานและวิเคราะห์ ความแปรปรวนของการรับรู้ด้วยการทดสอบค่า F (F-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถภาพที่คาดหวังของอาจารย์ศิลปศึกษา ตามการรับรู้ของผู้บริหารอาจารย์และนักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษา อยู่ในระดับมาก 2. สมรรถภาพที่เป็นจริงของอาจารย์ศิลปศึกษา ตามการรับรู้ของผู้บริหารอาจารย์และนักศึกษาเอกศิลปศึกษา อยู่ในระดับปานกลาง 3. การเปรียบเทียบสมรรถภาพที่คาดหวังและสมรรถภาพที่เป็นจริงของอาจารย์ศิลปศึกษา ตามการรับรู้ของผู้บริหาร อาจารย์และนักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษาไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณารายข้อพบว่าด้านวิชาการและ ด้านการศึกษาค้นคว้า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. สมรรถภาพที่คาดหวังของอาจารย์ศิลปศึกษา ตามการรับรู้ของผู้บริหารอาจารย์และนักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณารายข้อพบว่า ด้านวิชาการ และ ด้านการศึกษาค้นคว้า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. สมรรถภาพที่เป็นจริงของอาจารย์ศิลปศึกษา ตามการรับรู้ของผู้บริหารอาจารย์และนักศึกษาวิชาเอกศิลปศึกษา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05