การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบต้นเหตุของความเครียด การตอบสนองต่อความเครียด และการเผชิญความเครียดตามประสบการณ์การฝึกปฏิบัติพยาบาลของนักศึกษาพยาบาลจำแนกตามชั้นปี ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รายได้ของครอบครัวและพฤติกรรมเผชิญสถานการณ์ชีวิต กลุ่มตัวอย่างคือการศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2,3 และ 4 จำนวน 287 คน เลือกโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอนเครื่องมือที่ใช้คือแบบวัดต้นเหตุของความเครียด แบบวัดการตอบสนองต่อความเครียด และแบบวัดการเผชิญความเครียด 6 ลักษณะ ได้แก่ ลักษณะการแก้ไขปัญหาการยอมรับ การใช้แหล่งสนับสนุนทางสังคม การเบี่ยงเบนความสนใจ การหลีกหนีและการต่อต้าน แบบวัดทั้ง 3 ชุด นี้ผู้วิจัยสร้างขึ้นเองจากประสบการณ์การฝึกปฏิบัติการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .96, .94 และ .93 ตามลำดับ ผลการวิจัยที่สำคัญมีดังนี้ 1. นักศึกษาพยาบาลรายงานว่าต้นเหตุของความเครียดมากที่สุดคือต้นเหตุ ของความเครียดด้านระหว่างบุคคล รองลงมาคือด้านภายในบุคคล ตามลำดับ 2. ค่าเฉลี่ยการตอบสนองต่อความเครียด และการเผชิญความเครียดลักษณะ การแก้ปัญหา การใช้แหล่งสนับสนุนทางสังคมและการเบี่ยงเบนความสนใจของนักศึกษาพยาบาลอยู่ระดับปานกลาง ส่วนค่าเฉลี่ยลักษณะการยอมรับอยู่ในระดับมากขณะที่ลักษณะการต่อต้านและการหลีกหนีอยู่ในระดับน้อย 3. นักศึกษาพยาบาลที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระดับต่ำจะมีความเครียด จากต้นเหตุของความเครียดการตอบสนองต่อความเครียด และการเผชิญความเครียดด้านการหลีกหนีมากกว่านักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนการเผชิญความเครียดลักษณะอื่น ไม่มีความแตกต่างกัน 4. นักศึกษาพยาบาลที่มี ชั้นปี รายได้ของครอบครัว พฤติกรรมเผชิญสถาน การณ์ชีวิตต่างกันจะมีความเครียดจากต้นเหตุของความเครียด การตอบสนองต่อ ความเครียดและการเผชิญความเครียดในแต่ละลักษณะไม่แตกต่างกัน ยกเว้นนักศึกษาที่มีรายได้ของครอบครัวในช่วงต่ำกว่า 3,999 บาทต่อเดือน จะมีการตอบสนองต่อความเครียดมากกว่านักศึกษาที่มีรายได้ของครอบครัวสูงกว่า 13,999 บาทต่อเดือน และนักศึกษาที่มีพฤติกรรมแบบ A มีการเผชิญความเครียดลักษณะการแก้ไขปัญหามากกว่าผู้ที่มีพฤติกรรมแบบ B อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05