การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบพรรณาและศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินดีในขบวนการยุติธรรมต่อกรณีกระทำผิดทางเพศศึกษาความผิดทางอาญาที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดทางเพศและศึกษาเหตุผลที่ส่งผู้กระทำผิดทางเพศไปตรวจทางจิตเวช โดยมีวิธีดำเนินการวิจัยหลายรูปแบบคือการศึกษานำร่อง การศึกษาคดีทางเพศ ณ สถานีตำรวจนครบาล390 ราย และติดตามศึกษาในกลุ่มเดิมอย่างต่อเนื่องเพื่อทราบผลพิจารณาผู้ทรงคุณวุฒิ ร่วมสังเกตกาสอบสวนคดีทางเพศของพนักงานสอบสวนตลอดจนศึกษาผู้กระทำผิดทางเพศที่ถูกส่งตรวจ ณ โรงพยาบาลนิติจิตเวช 22 รายโดยใช้แบบบันทึก 3 ฉบับ เพื่อกำหนดขอบเขตการเก็บข้อมูล สถิติที่ใช้คือค่าร้อยละและค่าไคสแควร์ การวิจัยพบว่าคดีทางเพศจำนวนมาก ไม่เข้าสู่ระบบการดำเนินคดีเนื่องจากผู้เสียหายไม่ร้องทุกข์ประกอบกับตำรวจมักไกล่เกลี่ยให้คู่กรณีประนีประนอมตกลงจ่ายค่าเสียหายมากกว่าดำเนินคดีในส่วนที่ดำเนินคดีนั้นส่วนใหญ่อัยการจะพิจารณาไม่ฟ้องคดีที่สั่งฟ้องส่วนใหญ่เป็นคดีทางเพศที่กระทำกับเด็ก หรือในคดีที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัส มีการใช้อาวุธขู่เข็ญมีผู้ร่วมกระทำมากกว่า 1 คนและในกรณีที่ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย ผลพิพากษาคดีของศาลต่อกรณีกระทำผิดทางเพศส่วนใหญ่ศาลกำหนดโทษตามกฎหมายกำหนดและบางรายศาลพิจารณาให้เพิ่มโทษ บรรเทาโทษ และรอการลงโทษ ความผิดทางเพศอาจจัดอยู่ในความผิดทางกฎหมายหลายประเภท เช่น ความผิดเกี่ยวกับเพศโดยตรง ความผิดเกี่ยวกับเพศร่วมกับความผิดอื่นความผิดเกี่ยวกับเสรีภาพและชื่อเสียง เช่น พรากผู้เยาว์เพื่อการอนาจารในความผิดลหุโทษ เช่น กระทำการอันควรขายหน้าต่อหน้าธารกำนัล จากการวิจัยพบว่าบุคลากรในขบวนการยุติธรรม ยังไม่มีหลักเกณฑ์ในการพิจารณาส่งผู้กระทำผิดไปรับตรวจทางจิตอย่างเป็นระบบ