การกระทำความผิดทางเพศกรณีบังคับให้มีการ่วมเพศทางเวจมรรคและ ทางปากนั้น ตามประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499 (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม 2530)มิได้มีบทบัญญัติลงโทษการกระทำดังกล่าวไว้โดยเฉพาะ ดังนั้นหากเกิดการกระทำความผิดดังกล่าวเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารตามมาตรา 278,279 และทำร้ายร่างกายตามมาตรา 295 เท่านั้น ซึ่งบทลงโทษดังกล่าวยังไม่เหมาะสมกับการกระทำความผิดดังกล่าว เนื่องจากลักษณะการกระทำและความรุนแรงแตกต่างจากการกระทำความผิดฐานอนาจารมาก การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์ถึงปัญหาข้อกฎหมายทั้งในอดี ตและปัจจุบันของประเทไทย รวมถึงกฎหมายในต่างประเทศ เพื่อหาแนวทางที่เหมาะ สมในการลงโทษผู้กระทำความผิดทางเพศกรณีบังคับให้มีการร่วมเพศทางเวจมรรค และทางปากให้เหมาะสมกับลักษณะการกระทำ และสภาพสังคมในปัจจุบัน ผลของการวิจัยพบว่า ในปัจจุบันนี้พบการกระทำทางเพศกรณีบังคับให้มีการร่วมเพศทางเวจมรรคและทางปากมากขึ้นปรากฎเป็นคดีและข่าวตามหนังสือพิมพ์ และ ผู้กระทำความผิดดังกล่าวถูกลงโทษเป็นความผิดฐานกระทำอนาจารซึ่งเป็นการกระทำ ทางเพศที่ไม่สมควรเท่านั้นเช่น กอด จูบ จับหน้าอกฯ เมื่อพิจารณาแล้วจะเห็นได้ว่าการกระทำความผิดทางเพศกรณีบังคับให้มีการร่วมเพศทางเวจมรรคและทางปากมี ลักษณะและความรุนแรงแตกต่างจากการกระทำอนาจารมากโดยผู้ถูกกระทำได้รับ ผลกระทบกระเทือนทางด้านจิตใจเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีโอกาสเป็นโรคทางเพศสัมพันธ์ และได้รับบาดแผลจากการกระทำดังกล่าว ดังนั้นเพื่อเป็นการแก้ไขปัญ หาดังกล่าวจึงได้เสนอแนะให้มีบทบัญญัติลงโทษการกระทำความผิดทางเพศกรณีบังคับให้มีการร่วมเพศทางเวจมรรคและทางปากไว้โดยเฉพาะแยกเป็นอีกมาตราหนึ่ง จากความผิดฐานกระทำอนาจาร