งานวิจัยนี้ได้ศึกษาความคิดเห็นของพื้นฐานแห่งเหตุผลอันควรของสูตินรีแพทย์และผู้พิพากษาศาลอาญาที่มีต่อการทำแท้ง ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณาแบบสำรวจเพื่อค้นหาข้อมูลเบื้องต้น โดยแบ่งประชากรเป็น 2 กลุ่ม โดยการสุ่มตัวอย่างอาศัยหลักความน่าจะเป็นแบบสุ่มไม่เฉพาะเจาะจงจัดอยู่ในชนิดแบบการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย โดยใช้หลักไม่ใส่คืนที่ได้กลุ่มตัวอย่างสูตินรีแพทย์ 175 คน ผู้พิพากษาศาลอาญา 40 คน ข้อมูลแบ่งเป็น 2 ส่วนส่วนที่ 1เป็นข้อมูลส่วนตัว ส่วนที 2 ความคิดเห็นที่มีต่อเหตุผลอันควรให้ทำแท้ง ผู้วิจัยนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรม SPSS/PC โดยกำหนดความมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 เปรียบเทียบความแตกต่างความคิดเห็นกับอาชีพของประชากรโดยใช้ค่าไคสแควร์และเปรียบเทียบความแตกต่างของความคิดเห็นของสูตินรีแพทย์ที่ปฏิบัติงานในสถานที่ต่างกัน ทดสอบโดยใช้ค่าไคสแควร์ จากการศึกษาพบว่า สูตินรีแพทย์และผู้พิพากษาศาลอาญามีความเห็นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ในพื้นฐานแห่งเหตุผลอันควรให้ทำแท้ง โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพของหญิงและความพิการของทารกที่จะเกิดมาสูตินรีแพทย์ และผู้พิพากษาไม่เห็นด้วยกับข้อบ่งชี้ทางเศรษฐกิจ สังคม กับการร้องขอให้ทำแท้ง สูตินรีแพทย์ปฏิบัติงานในสถานที่ต่างกันมีความคิดเห็นไม่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ0.05