วัตถุประสงค์การวิจัยครั้งนี้คือเพื่อศึกษาเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึดแบบเฉือน / ปอก ในขณะดีบอนด์แบรกเก็ตเซรามิกที่มีลักษณะของ ฐานแบรกเก็ตต่าง ๆ กัน ได้แก่ แบบพันธะเคมี (Transcend), แบบเชิงกล (Lumina), แบบเชิงกลและพันธะเคมีร่วมกัน (Fascination) และแบบเชิงกล กับพันธะเคมีร่วมกันแต่ฐานทำจากวัสดุโพลิคาร์บอเนต (Ceramaflex) รวมทั้งศึกษาบริเวณที่มีความล้มเหลวในการยึดติดภายหลังการดีบอนด์แบรกเก็ตเซรามิกที่มีลักษณะของฐานแบกเก็ตต่าง ๆ กัน ผลจากการศึกษานี้เพื่อให้ทันตแพทย์จัดฟันได้ใช้ เป็นประโยชน์ในการพิจารณาเลือกแบรกเก็ตเซรามิกที่มีประสิทธิภาพสูงสุดให้แก่ผู้ป่วย กลุ่มตัวอย่างเป็นแบรกเก็ตเซรามิกที่ใช้ในเทคนิคไดเร็กบอนด์สำหรับฟัน กรามน้อย 4 กลุ่ม (Transcend, Lumina, Fascination, Ceramaflex) กลุ่มละ 60 ตัวอย่าง โดยเป็นแบรกเก็ตเซรามิกที่มีความกว้างของร่อง 0.018 นิ้ว และมีลักษณะ ของฐานแตกต่างกันไปทั้ง 4 กลุ่ม ดังกล่าว ติดแบรกเก็ตเซรา มิกลงบนผิวเคลือบฟันด้านใกล้แก้มของฟันกรามน้อยธรรมชาติ ด้วยวัสดุยึดติดชนิดบ่มตัว เองได้ (Concise) ทิ้งวัสดุให้แข็งตัว 10 นาที แล้วจึงฝังฟันลงในท่อพีวีซี จากนั้น จึงนำไปเก็บไว้ใน normal saline solution 0.9% ที่อุณหภูมิ 37 องศาเซล เซียส เป็นเวลา 7 วันก่อนนำไปทดสอบด้วยเครื่องทดสอบทั่วไป DDS-10T ความ เร็วในการดึงทดสอบ 0.5 มม. ต่อนาที และจากนั้นจึงนำฟันกรามน้อยที่ผ่านการดึง ทดสอบแล้วไปดูบริเวณที่มีความล้มเหลวในการยึดติดด้วยกล้องจุลทรรศน์สามมิติ จากผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. แบรกเก็ตเซรามิกที่มีลักษณะของฐานต่าง ๆ กันมีค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึด แบบเฉือน / ปอก ต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 โดยแบรกเก็ตเซรามิกที่มีลักษณะ ฐานแบบพันธะเคมีจะให้ค่าเฉลี่ยกำลังแรงยึดแบบเฉือน / ปอกสูงสุด 2. แบรกเก็ตเซรามิกที่มีลักษณะ ของฐานต่าง ๆ กันจะมีบริเวณที่มีความล้ม เหลวในการยึดติดภายหลังจากดีบอนด์แบรกเก็ตต่างกันโดยฐานแบรกเก็ตเซรามิก แบบ พันธะเคมีพบว่ามีการทำลายผิวเคลือบฟันมากถึง 13 ซี่และ ฐานแบรกเก็ต เซรามิกแบบเชิงกลและพันธะเคมีร่วมกันพบว่ามีการทำลายผิวเคลือบฟัน 4 ซี่