วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้คือ ศึกษาเปรียบเทียบค่ากำลังแรงเฉือน / ปอกในการยึดแบรกเก็ตโลหะบนผิวพอร์ชเลน จำแนกตามการใช้ไซเลนไพรเมอร์ ชนิดต่าง ๆ การเตรียมผิวพอร์ชเลน 3 วิธี และศึกษาผลกระทบร่วมของการใช้ไซเลนไพรเมอร์ และ วิธีการเตรียมผิวพอร์ชเลน 3 วิธี ต่อค่ากำลังแรงเฉือน / ปอก กลุ่มตัวอย่างเป็นชิ้นงานพอร์ชเลน 276 ชิ้น แบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 90 ชิ้น ทำการเตรียมผิวพอร์ชเลนด้วยวิธีต่าง ๆ ได้แก่ ขัดด้วยพิวมิสและทากรดไฮ โดรฟลูออริกจากนั้นนำกลุ่มตัวอย่างที่ผ่านการเตรียมผิวแต่ละวิธีไปทาไซเลนไทยเมอร์ 3 ชนิดได้แก่ สก็อตซ์ไพร์เซรามิกไพรเมอร์, ออมโก้พอร์ชเลนบอนดิ้ง ไพรเมอร์, เคลียร์พิลพอร์ชเลนบอนด์ ชนิดละ 30 ชิ้น จากนั้นคิดแบรกเก็ตโลหะ ผิวพอร์ชเลนด้วยวัสดุยึดคอนไซส นำไปวัดค่ากำลังแรงเฉือน / ปอก ด้วยเครื่อง ทดสอบทั่วไป ในกลุ่มเปรียบเทียบทำการติดแบรกเก็ตโลหะบนผิว เคลือบฟันด้านใกล้ แก้มของฟันกรามน้อย 30 ซี่ นำไปวัดค่ากำลังแรงเฉือน / ปอก ในการยึดติดแบรก เก็ตด้วยวิธีเดียวกัน ผลการทดลองนำไปวิเคราะห์ทางสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวน 2 ทาง (two way fixed effect. ANOVA ที่ p<0.05) และภายหลังการปฏิสมมติฐานใช้การวิเคราะห์ด้วยวิธีการเปรียบเทียบพหุคูณ (MultipleComparison) พอร์ชเลนที่เหลือ 6 ชิ้น นำไปเตรียมผิวด้วยวิธีต่าง ๆ วิธีละ 2 ชิ้น โดย ไม่ทากรดไฮโดรฟลูออริก จากนั้นทากรดไฮโดรฟลูออริกบนผิวพอร์ชเลนวิธีละ 1 ชิ้น นำไปเปรียบเทียบลักษณะพื้นผิวด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนแบบส่องกราด ผลการวิจัยสรุปว่า ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของค่ากำลัง แรงเฉือน / ปอก ในการยึดแบรกเก็ตโลหะกับผิวพอร์ชเลน จำแนกตามชนิดของไซ เลนไพรเมอร์มีความแตกต่างระหว่างวิธีการเตรียมผิวด้วยการกรอด้วยกรีนสโตรและ ทากรดไฮโดรฟลูออริก กับวิธีการเป่าทราย และทากรดไฮโดรฟลูออริก การใช้ไซ เลนโพรเมอร์ต่างชนิดและการเตรียมผิวพอร์ชเลน 3 วิธี ไม่มีปฏิสัมพันธ์ต่อค่ากำลัง แรงเฉือน / ปอก