ศึกษาลักษณะการปลดปล่อยตัวยาโพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์ จากแผ่น ฟิล์มโดยใช้หลักการกระจายตัวยาในสารก่อฟิลม์เอธิลเซลลูโลส เคลือบบนอนุภาค แกนที่ปราศจากตัวยา โดยใช้การเคลือบแบบฟลูอิดไดซ์เบด อนุภาคแกนที่ใช้คือผลัก น้ำตาลทรายคัดขนาดและเพลเลตทรงกลม ได้ศึกษาอิทธิพลของชนิดและปริมาณของพลาสติไซเซอร์ ความแตกต่างของปริมาตรน้ำยาเคลือบที่ใช้ต่ออัตราการปลดปล่อยตัวยาพลาสติไซเซอร์ชนิดไม่ชอบน้ำได้แก่ กลีเซอริลโมโนสเตียเรต และน้ำมันละหุ่งจะมีผลต่อการชลอการปลดปล่อยตัวยามากกว่าชนิดชอบน้ำเช่นโพลีเอธิลีน ไกลคอล 4000 ความหนาของการเคลือบบนอนุภาคเพิ่มมากขึ้นอัตราการปลดปล่อยตัวยาจะช้าลง อย่างไรก็ตามการปลดปล่อยตัวยาจากแผ่นฟิลม์ยังมีอัตราเร็วสูงไม่เข้าข่ายเป็นเภสัชภัณฑ์ออกฤทธิ์นาน ดังนั้นจึงใช้การเคลือบทับซ้ำด้วยฟิล์มเอธิลเซลลูโลสซึ่งปราศจากตัวยา เพื่อปรับอัตราการปลดปล่อยตัวยาให้ช้าลงตามที่ต้องการ ซึ่งการเคลือบทับซ้ำสามารถปรับการปลดปล่อยตัวยาให้อยู่ในเกณฑ์ที่กำหนดของเภสัชตำรับได้ และพบว่า เมื่อนำเทคนิคการผลิตเภสัชภัณฑ์ชนิดออกฤทธิ์นานวิธีนี้มาใช้ในการผลิตแต่ละครั้งจะให้ผลการปลดปล่อยตัวยาที่ไม่แตกต่างกัน