ไมโครแคปซูลของกรดแอสคอร์บิกเตรียมโดยเทคนิคโคอะเซอเวชันโดยการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและเทคนิคการระเหยตัวทำละลายโดยใช้เอทิลเซลลูโลสเป็นผนังไมโครแคปซูล การวิจัยนี้มีการศึกษาผลของอัตราส่วนระหว่างตัวยาต่อผนัง ชนิดและปริมาณของพลาสติไซเซอร์(ได้แก่ triacetin, triethyl citrate, และ dibutyl sebacate)ที่มีต่อคุณสมบัติของไมโครแคปซูลที่เตรียมโดยเทคนิคโคอะเซอเวชันและผลของความเข้มข้นของเอทิลเซลลูโลส อัตราส่วนระหว่างตัวยาต่อผนัง ชนิดและปริมาณของสารลดแรงตึงผิว (ได้แก่ Span80 และTween80) ที่มีต่อคุณสมบัติของไมโครแคปซูลที่เตรียมโดยเทคนิคการระเหยตัวทำละลาย ผลการวิจัยพบว่าไมโครแคปซูลที่เตรียมโดยเทคนิคโคอะเซอเวชันโดยการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิมีรูปร่างไม่แน่นอนและเกาะกลุ่มกัน เทคนิคนี้จะให้ปริมาณไมโครแคปซูลที่เตรียมได้และปริมาณตัวยาในไมโครแคปซูลสูง (95% และ100-104% ตามลำดับ) การเพิ่มอัตราส่วนระหว่างตัวยาต่อผนังทำให้ได้ไมโครแคปซูลที่มีขนาดเฉลี่ยเล็กลง และมีอัตราการปลดปล่อยตัวยาสูงขึ้น พลาสติไซเซอร์ที่เหมาะสมสำหรับการเตรียมไมโครแคปซูลที่ใช้เอทิลเซลลูโลสเป็นผนังและให้การปลดปล่อยตัวยาที่ช้าคือ 30% dibutyl sebacate การเตรียมไมโครแคปซูลที่เตรียมโดยเทคนิคการระเหยตัวทำละลายให้ปริมาณไมโครแคปซูลที่เตรียมได้และปริมาณตัวยาในไมโครแคปซูลอยู่ระหว่าง 66-88%และ 55-93% ตามลำดับ ความเข้มข้นของเอทิลเซลลูโลสที่ให้การปลดปล่อยตัวยาช้าและให้ปริมาณไมโครแคปซูลที่เตรียมได้สูงคือ 6 เปอร์เซนต์ การเพิ่มอัตราส่วนระหว่างตัวยาต่อผนังทำให้ไมโครแคปซูลที่เตรียมได้มีขนาดเฉลี่ยใหญ่ขึ้นและมีอัตราการปลดปล่อยตัวยาสูงขึ้น การเพิ่มปริมาณ Span80 มีผลให้อัตราการปลดปล่อยตัวยาจากไมโครแคปซูลสูงขึ้น ซึ่งเกี่ยวข้องกับการมีผลึกยาบนผิวของไมโครแคปซูล ไมโครแคปซูลที่เตรียมโดยใช้ 1.5% Tween80 มีอัตราการปลดปล่อยตัวยาที่ช้าที่สุดเนื่องมาจากโครงสร้างภายในที่มีความพรุนต่ำ การศึกษาความคงตัวของไมโครแคปซูลที่เตรียมได้แสดงให้เห็นว่ากรดแอสคอร์บิกในไมโครแคปซูลที่เตรียมโดยใช้ 1.5% Tween80 สลายตัวเร็วที่สุด