ในการศึกษานี้ได้ทำการติดตามตรวจปรับระดับยาในผู้ป่วยลมชักที่สถาบันประสาทวิทยาที่ใช้ เฟนิโทอินในการรักษาจำนวน 54 ราย ผู้ป่วย 15 ราย (27.78%)ได้รับการรักษาด้วยยาเฟนิโทอินเพียงอย่างเดียว ผู้ป่วย 39ราย (72.22%) ได้รับการรักษาด้วยยาเฟนิโทอินร่วมกับยากันชักตัวอื่นเช่น phenobarbital, carbamazepine, valproic acid,clonazepam ยากันชักอื่นที่ใช้ร่วมกับเฟนิโทอินมากที่สุด คือ Pheobarbital (42.59%) ผู้ป่วยไม่ตอบสนองต่อการรักษา 24.42% และเกิดอาการไม่พึงประสงค์ทางด้านระบบประสาทส่วนกลาง 52.31% ส่วนอาการไม่พึงประสงค์อื่น ๆ เกิดขึ้น 39.40% การเกิดไม่พึงประสงค์ทั่วไปและทางด้านระบบประสาทพบเมื่อใช้ยาเฟนิโทอินร่วมกับยากันชักอื่น (46.00%) มากกว่าเมื่อใช้เฟนิโทอินเพียงอย่างเดียว (20.00%) อาการไม่พึงประสงค์ทั่วไปที่พบมากที่สุด คือ การขยายตัวเกินของเหงือก พบได้ในทุกช่วงความเข้มข้นของระดับยาในเลือดแต่พบว่ามีแนวโน้มว่ามีความสัมพันธ์กับระยะเวลาในการใช้ยาเฟนิโทอิน อาการไม่พึงประสงค์ทางด้านระบบประสาทพบมากที่สุด คือ อาการกระตุก และพบว่ามีความสัมพันธ์กับระดับความเข้มข้นของยาในเลือด ผู้ป่วย 43 ราย (79.63%) ไม่จำเป็นต้องปรับระดับยาผู้ป่วย 11 ราย (20.37%) ต้องการการปรับระดับยา ผู้ป่วยที่ได้รับการปรับระดับยา 83.33% สามารถควบคุมอาการชักได้และผู้ป่วย 100.00% เกิดอาการไม่พึงประสงค์ลดลง ค่าความแตกต่างระหว่างความเข้มข้นของระดับยาที่วัดได้กับค่าที่คำนวณได้มีค่าสูงมากเนื่องจากการใช้ค่าพารามิเตอร์ของประชากรทั่วไปในการคำนวณค่าเฉลี่ยของเปอร์เซ็นต์ความแตกต่างระหว่างความเข้มข้นของระดับยาที่วัดได้กับค่าที่คำนวณได้ คือ 129.81 +(,-) 293.15 (mean +(,-) SD) K(,m)อยู่ในช่วง 1.34 - 45.18 mg/kg/d และ V(,max) อยู่ในช่วง 6.34 - 13.58(...)g/ml เมื่อทราบขนาดยาและระดับความเข้มข้นของยาในเลือด 1 คู่ การคำนวณหาระดับยาในเลือดควรใช้วิธีกำหนด K(,m) ให้เท่ากับ 4 และคำนวณหา V(,max)แต่เมื่อทราบขนาดยาและระดับความเข้มข้นของยาในเลือดควรใช้ค่าพารามิเตอร์ของ ผู้ป่วยแต่ละคน เนื่องจากการคำนวณด้วยวิธีนี้มีแนวโน้มที่จะทำนายได้ใกล้เคียงมากที่สุด