การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์สำคัญ 4 ประการคือ 1. เพื่อวิเคราะห์ภาระค่าใช้จ่ายทางการศึกษาระหว่างรัฐ และผู้เข้าศึกษาในโครงการเร่งรัดผลิตบัณฑิตทางด้านวิศวกรรมศาสตร์และปิโตรเคมี 2. เพื่อศึกษาถึงฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมของผู้เข้าศึกษาในโครงการเร่งรัดฯ 3. พื่อศึกษาถึงแหล่งที่มาของเงินทุนเพื่อการศึกษาของผู้เข้าศึกษาในโครงการเร่งรัดฯ และ4. เพื่อศึกษาถึงปัญหาและผลกระทบของโครงการเร่งรัดฯ ที่มีต่อการจัดการศึกษาของสถาบันการศึกษา โดยกำหนดให้คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์-มหาวิทยาลัย เป็นกรณีศึกษา การเก็บรวบรวมข้อมูลค่าใช้จ่ายของรัฐ ที่ได้จากเงินงบประมาณแผ่นดินและเงินทุนคณะ ได้มาจากบัญชีรายจ่ายจริงและพระราชบัณฑิตงบประมาณแผ่นดินประจำปี 2535 และเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามในเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนตัวฐานะทางเศรษฐกิจและสังคม และแหล่งที่มาของเงินทุนเพื่อการศึกษาของผู้เข้าศึกษาแล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงบรรยายและวิเคราะห์เปรียบเทียบรวมทั้งปัญหาและผลกระทบของโครงการที่มีต่อสถาบันการศึกษา โดยการสัมภาษณ์ผู้อำนวยการ และ รองผู้อำนวยการโครงการ ตลอดจนผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า รัฐและผู้เข้าศึกษาในโครงการพิเศษจะรับภาระค่าใช้จ่ายทางการศึกษาในสัดส่วนใกล้เคียงกัน และส่วนใหญ่จะมาจากเงินทุนคณะที่ได้จากการเก็บค่าธรรมเนียมการศึกษาพิเศษในขณะที่การจัดการศึกษาภาคปกติรัฐจะเป็นผู้รับภาระค่าใช้จ่ายทางการศึกษาเกือบทั้งหมด (ไม่ต่ำกว่าร้อยละ90 ของงบดำเนินการรวม) ผู้เรียนจะรับภาระค่าใช้จ่ายน้อยมาก ทั้ง ๆ ที่มาจากครอบครัวที่มีฐานะทางเศรษฐกิจและสังคมใกล้เคียงกันคือ บิดามารดาส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพที่มีรายได้สูง และดีกว่าประชากรโดยทั่วไป (อาชีพด้านธุรกิจ -การค้า และวิชาการ/วิชาชีพ) และส่วนใหญ่จะอาศัยแหล่งเงินทุนภายในครอบครัวมีเพียงส่วนน้อยที่อาศัยแหล่งเงินทุนภายนอก (เงินทุนการศึกษา รายได้จากการทำงานพิเศษ) มาสนับสนุนร่วมกับแหล่งเงินทุนภายในครอบครัว สำหรับปัญหาและผลกระทบของโครงการที่มีต่อการจัดการศึกษานั้นส่วนใหญ่จะเป็นปัญหาที่เกิดกับบุคลากรโดยพบว่า อาจารย์ต้องทำงานหนักมากขึ้นอาคารและครุภัณฑ์มีการใช้งานมากขึ้น ก่อให้เกิดผลเสียต่อประสิทธิภาพในการเรียนการสอนเป็นอย่างมากและปัญหาที่สำคัญคือ ปัญหาในเรื่องคุณภาพของนิสิต เนื่องจากพบว่าผู้เข้าศึกษาในโครงการนี้ส่วนมากจะเป็นผู้ที่มีคะแนนสอบเข้าอยู่ในระดับท้าย ๆ เมื่อเปรียบเทียบกับผู้เข้าศึกษาในภาคปกติ