การศึกษานี้เป็นการตรวจสอบในเรื่องการเปิดเสรีทางการเงินของไทย ภายใต้กรอบของทฤษฎีอัตราดอกเบี้ยเสมอภาค ซึ่งแนวคิดนี้ได้กล่าวว่า หากการเคลื่อน ย้ายทุนระหว่างประเทศเป็นไปอย่างสมบูรณ์จริงจัง อัตราดอกเบี้ยของทั้งภายในกับ ภายนอกประเทศควรที่จะมีแนวโน้มเข้าหากันหรืออย่างน้อยที่สุดก็ควรจะเคลื่อนไหว ตามกันอย่างเป็นระบบมากกว่าในอดีต จากผลการศึกษาเมื่อเปรียบเทียบระหว่างช่วงก่อนและหลังเปิดเสรีทางการเงินพบว่า สมมติฐานของอัตราดอกเบี้ยเสมอภาคถูกปฏิเสธในกรณีศึกษาประเทศไทย และส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยเสมอภาคก็ไม่ได้มีแนวโน้มที่จะลดลงอย่างชัดเจน ซึ่งแสดงถึงระดับของการกีดกันทุนที่ยังคงมีอยู่ อีกทั้งเมื่อเราทดสอบสมมติฐานการจรสุ่ม ในส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยเสมอภาคก็ยังพบว่าตลาดเงินระหว่างประเทศของไทยยังคงไม่มีประสิทธิภาพในความหมายกว้างอีกด้วย ดังนั้นเราจึงพอที่จะสรุปได้ว่า "การเปิดเสรีทางการเงินของไทยยังเป็นไปอย่างไม่สมบูรณ์" การที่ส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยเสมอภาคไม่ได้มีแนวโน้มที่ลดลงเช่นนี้น่าจะเป็นด้วยเหตุผลอย่างน้อย 6 ประการ ได้แก่ มาตรการการควบคุมทุนของรัฐนโยบายในการควบคุมตลาดการเงินภายในประเทศบางอย่างของรัฐพฤติกรรมการลงทุนของนักลงทุน ความแตกต่างในขนาดของตลาดเงินและสภาวะทางเศรษฐกิจการแข่งขันที่ไม่สมบูรณ์ของตลาดเงินภายในประเทศ และความไม่เป็นจริงในเงื่อนไขเสมอภาคของฟิชเชอร์