จุดมุ่งหมายของงานวิจัยนี้ คือ เพื่อศึกษาการประหยัดต่อขนาดของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ไทยและเพื่อศึกษาการประหยัดจากการขยายขอบเขตการดำเนินงานสำหรับธุรกิจเงินทุนและธุรกิจหลักทรัพย์ของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ไทย โดยแบ่งเป็นบริษัทขนาดใหญ่ ขนาดกลาง ขนาดเล็ก และบริษัทโดยรวม โดยใช้แบบจำลองสมการต้นทุน Translog Cost Function เพื่อศึกษาการประหยัดต่อขนาดจากการใช้ปัจจัยการผลิต ซึ่งประกอบด้วย อัตราค่าจ้างแรงงาน อัตราดอกเบี้ยจากการกู้ยืมและราคาที่แท้จริงของสินค้าทุนโดยใช้ข้อมูลของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ไทยจำนวน 71 บริษัท ในปี พ.ศ. 2535 ผลการศึกษาพบว่า บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ไทยมีการประหยัดต่อขนาดทุกบริษัท และหากแบ่งบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เป็น ขนาดใหญ่ ขนาดกลางขนาดเล็ก พบว่าในกลุ่มบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ขนาดใหญ่ บริษัทที่มีขนาดใหญ่กว่าจะมีการประหยัดต่อขนาดมากกว่าบริษัทที่มีขนาดเล็กกว่า ในขณะที่กลุ่มบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ขนาดกลางและเล็ก บริษัทที่มีขนาดใหญ่กว่าไม่จำเป็นต้องมีการประหยัดต่อขนาดที่มากกว่าบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่มีขนาดเล็กกว่า อย่างไรก็ตามบริษัทเงินทุน หลักทรัพย์ขนาดใหญ่โดยเฉลี่ยมีการประหยัดต่อขนาดมากกว่าบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ ขนาดกลางโดยเฉลี่ยและ บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ขนาดกลางโดยเฉลี่ยมีการประหยัดต่อขนาดมากกว่าบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ขนาดเล็กโดยเฉลี่ย ผลการศึกษาการประหยัดจากการขยายขอบเขตการดำเนินงานของบริษัทเงิน ทุนหลักทรัพย์ไทยพบว่าบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์โดยรวมไม่มีการประหยัดจากการดำเนินธุรกิจรวมกันของธุรกิจเงินทุนและธุรกิจหลักทรัพย์เช่นเดียวกับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ ขนาดใหญ่และขนาดกลาง ในขณะที่บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ขนาดเล็กมีการประหยัด จากการดำเนินธุรกิจร่วมกันของธุรกิจเงินทุนและธุรกิจหลักทรัพย์ ผลการศึกษา การประหยัดต่อขนาดจากการใช้ปัจจัยการผลิตผลว่า บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ไทยมีการประหยัดต่อขนาดจากการใช้ปัจจัยการผลิตอัตราค่าจ้างแรงงาน และราคาที่แท้จริงของสินค้าทุน ในขณะที่ไม่มีการประหยัดต่อขนาดจากการใช้ปัจจัยการผลิตอัตราดอกเบี้ยจากการกู้ยืม