วิทยานิพนธ์นี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเรื่องปาฎิหาริย์ที่ปรากฎในคัมภีร์พระไตรปิฎกและอรรถกถา โดยทั่ว ๆ ไป คำว่า ปาฎิหาริย์มักปรากฎในคัมภีร์ของศาสนาทุกศาสนา ในพุทธศาสนาปาฎิหาริย์ แบ่งเป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ และอนุสาสนีปาฏิหาริย์ปาฏิหาริย์สองประเภทแรกไม่มีความสำคัญเท่าใดนัก เพราะมิใช่แก่นแท้ของพุทธศาสนา และไม่ทำให้ผู้เกี่ยวข้อหลุดพ้นจากกองกิเลสและกองทุกข์ได้ อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่มีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของพุทธศาสนาพระพุทธเจ้าจะทรงแสดงอิทธิปาฎิหาริย์ ปราบปรามพวกเดียรถีย์ที่เป็นเสี้ยนหนามต่อพุทธศาสนา แต่ปาฎิหาริย์ที่ทรงยกย่อง คือ อนุสาสนีปาฎิหาริย์ เพราะเมื่อแสดงจะทำให้เข้าใจสภาวธรรมตามความเป็นจริงและทำให้หลุดพ้นจากกิเลสและกองทุกข์ได้ ทั้งยังสามารถเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของปุถุชน ให้ก้าวขึ้นสู่อริยชนโดยสมบรูณ์ ด้วยเหตุนี้ ปาฎิหาริย์ในพุทธศาสนาจึงมีประโยชน์ทั้งในการกำจัดกิเลส ในการเผยแพร่ และในการส่งเสริมพุทธศาสนาให้มั่นคงตราบถึงปัจจุบัน