จากการที่มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 เจตนารมณ์ในการป้องกันมิให้บุคคลวงในใช้ข้อมูลภายในของบริษัทแสวงหา ประโยชน์ในลักษณ์ที่เป็นการเอาเปรียบบุคคลภายนอกโดยได้มีการบัญญัติเพิ่มเติม อีกอนุมาตราหนึ่งเป็นมาตรา 241 (4) โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะให้ครอบคลุมบุคคลที่กระทำผิดได้อย่างกว้างขวางที่สุด เพื่อที่จะป้องกันการหลีกเลียงกฎหมาย ดังเช่นที่กฎหมายสหรัฐอเมริกาหรือประเทศอื่น ๆ นำมาใช้เพื่อให้ครอบคลุมถึงบุคคลภายนอกและได้รับข้อมูลจากบุคคลวงในหรือที่เรียกว่า "tippee" นั้นเอง และในมาตรา241(4) นี้ก็ได้บัญญัติโดยใช้คำพูด "ผู้ใดซึ่งเกี่ยวข้อง" กับหลักทรัพย์และหรือการซื้อ ขายหลักทรัพย์ เพิ่มเติมจากที่เคยบัญญัติไว้ในมาตรา 42 เบญจ ในพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ฉบับ พ.ศ. 2527 ที่ได้ยกเลิกไปแล้ว แต่จากการศึกษาพบว่าการบัญญัติข้อความดังกล่าวเพิ่มขึ้น ทำให้มีปัญหาในการตีความและบังคับใช้กฎหมาย ซึ่งไม่สามารถครอบคลุมบุคคลภายในที่จะเลี่ยงกฎหมายโดยใช้บุคคลภายนอกเป็นเครื่องมือได้ ทั้งนี้เนื่องจากข้อความบางตอนในวรรค แรกที่ว่า "ต้องล่วงรู้มาในตำแหน่งหรือฐานะเช่นกัน" เป็นถ้อยคำที่จำกัดขอบเขตให้หมายถึงเฉพาะผู้เป็นบุคคลวงในนั่นเอง ดังนั้นจะเห็นได้ว่า "ผู้ใดซึ่งเกี่ยวข้อง" ที่เพิ่มขึ้นมาจากกฎหมาย ฉบับปี พ.ศ. 2527 นั้น ไม่สามารถป้องกันหรือขยายความให้รวมถึงบุคคลภายนอกที่ได้รับข้อ มูลจากบุคคลวงในได้ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเข้าไปเปลี่ยนแปลงมาตรา241(4) เสียใหม่โดยให้เพิ่มเติมข้อความที่ระบุชัดเจนว่าบุคคลภายนอกที่ได้รับข้อมูลจากบุคคลวงในหรือมิฉะนั้นก็ให้แก้ไขโดยยกเลิกข้อความที่ว่า "ต้องล่วงรู้มาโดยตำ แหน่งหรือฐานะเช่นนั้น"