การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการบริหารของภาควิชาปัญหาอุปสรรคในกระบวนการบริหารงานของภาควิชา และนำเสนอแนวทางในการบริหารงานของภาควิชา ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลการวิจัยพบว่า ภาควิชามีการปฏิบัติกิจกรรมในด้านการวางแผนการจัดองค์การ การเป็นผู้นำ และการควบคุม ในระดับบางครั้ง เมื่อจำแนกตามกลุ่มสาขาวิชามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05ในด้านการเป็นผู้นำเมื่อจำแนกในแต่ละด้าน มีข้อค้นพบดังนี้ 1. ด้านการวางแผน กิจกรรมที่มีการปฏิบัติในระดับประจำคือจัดประขุมสัมมนาอาจารย์เพื่อจัดทำแผนของภาควิชา กิจกรรมนอกนั้นปฏิบัติในระดับบางครั้งเมื่อจำแนกเป็นกลุ่มสาขาวิชาไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยทุกกลุ่มสาขาวิชามีการจัดประชุมสัมมนาอาจารย์เพื่อจัดทำแผนของภาควิชาในระดับประจำ เว้นแต่ในสาขาสังคมศาสตร์ที่ปฏิบัติอยู่ในระดับบางครั้ง ปัญหาอุปสรรคที่สำคัญในการวางแผน ได้แก่ การมีส่วนร่วมของอาจารย์เวลาที่ใช้ในการจัดทำแผน และความรู้ความเข้าใจในหลักวิชาการวางแผน 2. ด้านการจัดองค์การ กิจกรรมที่มีการปฏิบัติในระดับประจำคือประชุมเพื่อมอบหมายงานของภาควิชาให้อาจารย์ปฏิบัติ กิจกรรมนอกนั้นปฏิบัติในระดับบางครั้ง เมื่อจำแนกเป็นกลุ่มสาขาวิชามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในเรื่องจัดประชุมหารือในการกำหนดคุณวุฒิคุณสมบัติ สรรหาและคัดเลือกอาจารย์ใหม่ ปัญหาอุปสรรคที่สำคัญในด้านนี้คือ อัตรากำลังคน งบประมาณ และ ความรับผิดชอบของอาจารย์ 3. ด้านการเป็นผู้นำ กิจกรรมที่มีการปฏิบัติในระดับประจำคือ จัดหาเครื่องมือ อุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการเรียนการสอนและการวิจัย กิจกรรมนอกนั้นปฏิบัติในระดับบางครั้ง เมื่อจำแนกตามกลุ่มสาขาวิชามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในเรื่อง เสนอแนะ/จัดหาแหล่งทุนสนับสนุนการทำวิจัยของอาจารย์ และจัดประชุมสัมมนาทางวิชาการในระดับชาติหรือนานาชาติ และแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01ในเรื่องจัดหาเครื่องมืออุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการเรียนการสอนและการวิจัยปัญหาอุปสรรคที่สำคัญในด้านนี้คือสิ่งจูงใจในการทำงานของอาจารย์สภาพแวดล้อมและสถานที่ทำงานของอาจารย์ และระเบียบข้อบังคับทางราชการ 4. ด้านการควบคุม มีการปฏิบัติอยู่ในระดับบางครั้งทุกกิจกรรมเมื่อจำแนกตามกลุ่มสาขาวิชาการปฏิบัติแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในเรื่อง จัดทำประมวลรายวิชาจัดเก็บไว้ทุกภาคการศึกษาโดยที่กลุ่มสาขามนุษยศาสตร์เท่านั้นที่ปฏิบัติในระดับประจำ ปัญหาอุปสรรคที่สำคัญในด้านนี้คือ การยอมรับการประเมินการสอนของอาจารย์ ความร่วมมือในการให้ข้อมุลผลงานของอาจารย์ ระบบข้อมูลในการบริหารและวิชาการของภาควิชา