การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารายวิชาสุนทรียะทางทัศนศิลป์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีในวิทยาลัยครู ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ อาจารย์ผู้สอนสุนทรียะทางทัศนศิลป์วิทยาลัยครู 36 แห่งทั่วประเทศ โดยสุ่มตัวอย่างแบบง่าย วิทยาลัยละ 2 คนรวม 72 คน ได้รับแบบสอบถามกลับคืนคิดเป็นร้อยละ 100 จากจำนวนกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดแบบสอบถามที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบตรวจสอบรายการ ซึ่งประกอบด้วย สถานภาพของผู้ตอบแบบสอบถามและข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับผู้ตอบแบบสอบถาม แบบจัดลำดับจุดประสงค์ในการสอน รายวิชาสุนทรียะทางทัศนศิลป์แบบประเมินค่า 5 ระดับ ในเรื่องที่เกี่ยวกับ จุดประสงค์การเรียนการสอนเนื้อหาวิชา กิจกรรมการเรียนการสอน การประเมินผลของรายวิชาสุนทรียะทางทัศนศิลป์ และคำถามปลายเปิด วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละค่ามัชฌิมเลขคณิตและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าอาจารย์ผู้สอนศิลปะมีความเห็นว่าหลังจากนักศึกษาได้ เรียนวิชาสุนทรียะทางทัศนศิลป์แล้ว นักศึกษาจะมีความรู้ดังนี้ 1.ให้มีความรู้เกี่ยวกับสุนทรียศาสตร์เบื้องต้น 2. ให้มีความเข้าใจความหมายของศิลปะ3. ให้เข้าใจความหมายและขอบข่ายของงานทัศนศิลป์ 4. ให้เข้าใจทฤษฎีเบื้องต้นทางทัศนศิลป์ 5. ให้มีความรู้เกี่ยวกับทฤษฎีการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ 6. ให้มีประสบการณ์ในการรับรู้ความงามทางทัศนศิลป์ 7. ให้สามารถวิจารณ์ความงามจากทัศนศิลป์ได้ 8.ให้มีความรู้เกี่ยวกับยุคสมัยของศิลปะไทย 9. ให้มีความรู้เกี่ยวกับลักษณะของศิลปะไทย 10. ให้เข้าใจและเห็นคุณค่าของศิลปะพื้นบ้าน 11. ให้มีความรู้เกี่ยวกับวัสดุที่ใช้ในงานทัศนศิลป์ 12. ให้รู้จักประวัติและผลงานของศิลปินที่มีชื่อเสียงของโลก13. ให้รู้จักประวัติและผลงานของศิลปินที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย14. ให้มีความรู้เกี่ยวกับศิลปะตะวันตกพอสังเขป 15. ให้มีความรู้เกี่ยวกับศิลปะสมัยใหม่ 16. ให้สามารถนำความรู้ทางสุนทรียะทางทัศนศิลป์ไปปรับปรุงใช้ในชีวิตประจำวัน