การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินและเปรียบเทียบโปรแกรมพลศึกษา ของโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐกับโรงเรียนมัธยมศึกษาของเอกชนในภาคตะวันออก ประชากรและกลุ่มตัวอย่างเป็นหัวหน้าหมวดวิชาพลานามัย หรือผู้ที่ได้รับมอบหมาย จากโรงเรียนมัธยมศึกษาของเอกชน จำนวน 6 คนและโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ จำนวน 64 คน รวมทั้งสิ้น 70 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ใช้แบบประเมิน โปรแกรมพลศึกษาที่ ชาญชัย ชอบธรรมสกุล ได้พัฒนาขึ้น และนำไปเก็บรวบรวมข้อ มูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบสำรวจข้อมูลทั่วไป และแบบสัมภาษณ์หัวหน้าหมวด วิชาพลานามัยหลังจากนั้นนำข้อมูลที่ได้ไปวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตร ฐาน ค่าร้อยละ ทดสอบความมีนัยสำคัญของความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ย ด้วย การทดสอบค่า "ที" วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และทดสอบความ แตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่โดยวิธีของเซฟเฟ่ ผลการวิจัยพบว่า 1. โปรแกรมพลศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ขนาดใหญ่ และ ขนาดใหญ่พิเศษในภาคตะวันออก เมื่อเทียบกับเกณฑ์ทั่วประเทศ พบว่า ส่วนใหญ่มี คุณภาพอยู่ในระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 47.70, 57.90 และ 66.70 ตามลำ ดับ และเมื่อเทียบกับเกณฑ์ของภาคตะวันออกพบว่าโรงเรียนขนาดกลาง และขนาด ใหญ่มีคุณภาพ อยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นร้อยละ 47.60 และ 52.60 ตามลำดับ ส่วนโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษมีคุณภาพอยู่ในระดับสูง คิดเป็นร้อยละ 55.60 2. โปรแกรมพลศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษา ขนาดกลาง ขนาดใหญ่ และ ขนาดใหญ่พิเศษของรัฐในภาคตะวันออก เมื่อเทียบกับเกณฑ์ทั่วประเทศ พบว่า มีคุณ ภาพอยู่ในระดับปานกลางและเมื่อเทียบกับเกณฑ์ของภาคตะวันออกพบว่าโรง เรียนขนาดกลางและขนาดใหญ่มีคุณภาพอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนโรงเรียนขนาด ใหญ่พิเศษมีคุณภาพอยู่ในระดับสูง ตามลำดับ 3. โปรแกรมพลศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลางและขนาดใหญ่ ของเอกชนในภาคตะวันออก เมื่อเทียบกับเกณฑ์ทั่วประเทศพบว่ามีคุณภาพอยู่ในระ ดับปานกลางและสูงตามลำดับ และเมื่อเทียบกับเกณฑ์ของภาคตะวันออกพบว่ามีคุณ ภาพอยู่ในระดับปานกลางและสูงตามลำดับเช่นกัน 4. เมื่อเปรียบเทียบโปรแกรมพลศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐกับ โรงเรียนมัธยมศึกษาของเอกชนในภาคตะวันออก พบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อเปรียบเทียบเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการเรียน การสอนพลศึกษาในชั้นเรียน ด้านครูพลศึกษา และด้านการบริหารงานหมวดวิชา พลานามัยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยโรงเรียนมัธยมศึกษา ของเอกชนมีคะแนนสูงกว่าของรัฐในด้านที่แตกต่างกัน