การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาลักษณะปัญหาพฤติกรรมทางสังคมของเด็กวัยอนุบาล และ 2) เพื่อศึกษาวิธีที่ครูใช้แก้ปัญหาพฤติกรรมทางสังคมของเด็กวัยอนุบาล ในด้านแนวทางการรับรู้ และการตัดสินใจแก้ปัญหาเทคนิควิธี และ วิธีที่ครูใช้ในแต่ละขั้นของการแก้ปัญหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ลักษณะปัญหาพฤติกรรมทางสังคมของเด็กวัยอนุบาลที่ครูจำนวนมากรับรู้ว่าพบบ่อยคือ ชอบฟ้อง ชอบพูดโพล่งขึ้นมา ลุกจากที่เดินไปเดินมาตลอดเวลาชอบแหย่ รบกวนการเล่น การทำงานของเพื่อน ทำร้ายร่างกายผู้อื่น พูดจาไม่สุภาพ และ เล่นรุนแรง 2. ครูส่วนใหญ่มีแนวทางเกี่ยวกับการให้ความหมายของลักษณะปัญหาพฤติกรรมทางสังคมโดยพิจารณาจากความรุนแรงและอาจเป็นอันตรายต่อตนเองและหรือผู้อื่น การรบกวนชั้นเรียน การมีพฤติกรรมไม่สมวัย และการไม่เป็นไปตาม กฎระเบียบของโรงเรียน ห้องเรียน นอกจากนี้ครูส่วนใหญ่มีแนวทางในการจัดลำดับการเลือกแก้ปัญหา โดยเลือก แก้ปัญหาที่รุนแรงเป็นอันตราย รบกวนชั้นเรียน และทำให้มีปัญหากับผู้ปกครองก่อนได้แก่ ปัญหาการทำร้ายร่างกายตนเองและ/หรือผู้อื่น ร้องไห้บ่อย ๆซึมเศร้าทุกวัน ฯลฯ ตามลำดับ 3. เทคนิควิธีที่ครูส่วนใหญ่มักใช้ในการแก้ปัญหาได้แก่ การให้เพื่อนปรบมือให้ การพูดชมเชย การให้ดาว การร้องเพลง การให้ทำท่าทางตามครูสั่งและการให้นักเรียนตั้งกฎเกณฑ์ของห้องด้วยตนเอง 4. วิธีครูใช้ในแต่ละชั้นของการแก้ปัญหาพฤติกรรมทางสังคม พบว่าเมื่อครูสังเกตพบปัญหาพฤติกรรม ครูส่วนใหญ่ใช้วิธีการเตือนด้วยท่าทางและคำพูด เมื่อปัญหายุติลงครูเสริมแรงด้วยการชมเชยแต่เมื่อปัญหายังคงเนินต่อไปครูใช้วิธีที่ตรงไป ตรงมาและมีความจริงจังมากขึ้น ได้แก่ การสังให้หยุดการเข้าไปแยกเด็กออกจาก เหตุการณ์ เป็นต้น และเมื่อปัญหารุนแรงมากขึ้นครูส่วนใหญ่พยายามหาสาเหตุของปัญหาที่แท้จริง แก้ปัญหาด้วยตนเองอีกครั้งหนึ่ง และปรึกษาบุคคลอื่น ๆ