การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารตามการรับรู้ของตนเองของนักเรียนภาวะโภชนาการเกินมาตรฐาน และนักเรียนภาวะโภชนา การต่ำกว่ามาตรฐาน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร บทบาทของครูและผู้ปกครองในการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักเรียน งานวิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่ม ตัวอย่าง ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 โรงเรียนสาธิตสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร จำนวน 121 คนแยกเป็น นักเรียนภาวะโภชนาการเกินมาตรฐาน จำนวน 99 คน นักเรียนภาวะโภชนาการต่ำกว่ามาตรฐานจำนวน 22 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มหลายขั้นตอนครู จำนวน 196 คน ผู้ปกครอง จำนวน 121 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ และค่าความถี่ ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนภาวะโภชนาการเกินมาตรฐานรับประทานอาหารได้ทุกชนิดและปริมาณมากรับประทานอาหารมากกว่า 3 มื้อ และชอบรับประทานอาหารจุบจิบระ หว่างมือหลักได้แก่ ขนมอบกรอม ทอดกรอบปรุงรสต่าง ๆ นอกจากนี้ยังชอบรับประทานอาหารประเภทไขมัน และชอบรับประทารอหารประเภททอด นักเรียนชอบเลือก ซื้อขนมประเภทนมและผลิตภัณฑ์จากนม สำหรับกิจกรรมหลังจากรับประทานอาหารส่วน มากทำการบ้านอ่านหนังสือ 2. นักเรียนภาวะโภชนาการต่ำกว่ามาตรฐานรับประทานอาหารได้ปริมาณน้อย ไม่รับประทานอาหารจุบจิบระหว่างมื้อหลัก และไม่ชอบรับประทานอาหารประเภทไขมัน แต่ชอบเลือกซื้อขนมประเภทลูกอม ลูกกวาด ทอฟฟี่รับประทาน 3. โรงเรียนมีการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารแก่นักเรียน ซึ่งสอด แทรกอยู่ในกลุ่มการงานและพื้นฐานอาชีพและกลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ครูคอยดูแลการรับประทานอาหารของนักเรียน แนะนำทดลองฝึกให้นักเรียนรับประทานอาหารที่มีประโยชน์เชิญผู้ปกครองนักเรียนมาพบเพื่อหวังให้เอาใจใส่การรับประ ทานอาหารของนักเรียน 4. บทบาทของผู้ปกครองในการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารแก่นักเรียน มารดาเป็นผู้ดูแลในเรื่องอาหารของนักเรียน ผู้ปกครองส่วนใหญ่มีวุฒิปริญญาตรี มีความรู้ทางโภชนาการดีแต่ในทางปฏิบัตินั้นผู้ปกครองจัดอาหารตามความชอบของนักเรียน และจัดอาหารประเภททอดให้นักเรียนรับประทาน อย่างไรก็ดีปัญหาของผู้ปกครองที่พบมา คือ นักเรียนเลือกรับประทานอาหารเฉพาะที่ชอบ