งานวิจัยนี้ ได้ศึกษาถึงการผลิตไส้กรอกอิมัลชันจากปลาสวายและปลานิลโดยไขมันที่ใช้ในงานวิจัยมี 2 ชนิดคือ ไขมันหมูและไขมันปลาสวายศึกษาสูตรเบื้องต้นโดยไส้กรอกปลานิลแปรปริมาณเครื่องเทศผสมเป็น 3 ระดับคือ 2.0, 2.5 และ 3.0% โดยน้ำหนักเนื้อ แปรปริมาณไขมันหรือไขมันปลาเป็น3 ระดับคือ 10, 20, และ 30% โดยน้ำหนักเนื้อ และแปรปริมาณน้ำแข็งเป็น 3 ระดับคือ 30, 40 และ 50% โดยน้ำหนักเนื้อ สำหรับไส้กรอกปลาสวาย แปรปริมาณ เครื่องเทศผสมเป็น 3 ระดับคือ 2.5, 3.0 และ 3.5% โดยน้ำหนักเนื้อแปร ปริมาณไขมันหมูหรือไขมันปลาเป็น 3 ระดับคือ 10, 20 และ30% โดยน้ำหนักเนื้อ และแปรปริมาณน้ำแข็งเป็น 3 ระดับ คือ 40, 50 และ 60% โดยน้ำหนักเนื้อ ประเมินคุณภาพไส้กรอก โดยใช้ค่าการเสียน้ำหนักหลัง ทำให้สุก ค่าแรงตัดขาด และผลทางประสาทสัมผัส วิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมี ศึกษาต้นทุนวัตถุดิบ ผลิตภัณฑ์ ศึกษาอายุการเก็บผลิตภัณฑ์ โดยบรรจุในถุง HDPE ปิดผนึกที่ความดันบรรยากาศ และสูญญากาศ เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส ผลการทดลอง ศึกษาสูตรเลี้ยงต้นไส้กรอกปลานิล-ไขมันหมู พบว่าปริมาณเครื่องเทศผสมที่เหมาะสมคือ 2.5% โดยน้ำหนักเนื้อ และปริมาณไขมัน หมู-น้ำแข็ง ที่เหมาะสมคือ 30:50% โดยน้ำหนักเนื้อเมื่อใช้ไขมันปลาปริมาณเครื่องเทศผสมที่เหมาะสมคือ 3.0% โดยน้ำหนักเนื้อปริมาณไขมันปลา:น้ำแข็งที่เหมาะสมคือ 10:50% โดยน้ำหนักเนื้อ สำหรับไส้กรอกปลาสวาย-ไขมันหมู ปริมาณเครื่องเทศผสมที่เหมาะสมคือ 3.0% โดยน้ำหนักเนื้อ ปริมาณไขมันหมู:น้ำแข็งที่เหมาะสมคือ 10:50% โดยน้ำหนักเนื้อ เมื่อใช้ไขมันปลาปริมาณเครื่องเทศผสมที่เหมาะสมคือ 3.5% โดยน้ำหนักเนื้อ ปริมาณไขมันปลา:น้ำแข็งที่เหมาะสมคือ 10:40% โดยน้ำหนักเนื้อ ผลการวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของไส้กรอก 4 สูตร พบว่ามีปริมาณไขมันช่วง 1.48-9.31%และมีโปรตีนอยู่ในช่วง 19.97-20.64% ส่วนต้นทุกวัตถุดิบของไส้กรอกปลานิล-ไขมันหมู และไส้กรอกปลาสวายทั้ง 2 สูตร ต้นทุนวัตถุดิบต่ำกว่าไส้กรอกเนื้อหมูผสมเนื้อวัว ส่วนไส้กรอกปลานิล-ไขมันปลา ต้นทุนวัตถุดิบสูงกว่าไส้กรอกเนื้อหมูผสมเนื้อวัว ส่วนอายุการเก็บ พบว่าไส้กรอกปลาสวาย-ไขมันหมู เก็บที่ 4 องศาเซลเซียส ความดันบรรยากาศและสูญญากาศ เก็บได้นาน 18 วัน ส่วนไส้กรอกปลาสวาย-ไขมันปลา เก็บได้นาน 5 วัน