การศึกษาเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะทราบความเป็นมา และการก่อกำเนิดของพรรคความหวังใหม่ในกระบวนการทางการเมืองไทย บทบาทการดำเนินงานของพรรค และปัญหาในการสร้างความเข้มแข็งของพรรค อันจะนำไปสู่การทำความเข้าใจลักษณะพัฒนาของพรรคการเมืองไทยได้ส่วนหนึ่งโดยมีสมมุติฐานว่า ความสำเร็จในการปฏิบัติงานในหน้าที่ราชการของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นพลังผลักดัน ให้เกิดการจัดตั้งพรรคความหวังใหม่โดยมีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นผู้นำ และพรรคความหวังใหม่มีอุดมการณ์ที่มุ่งมั่นพัฒนาประชาธิปไตยไทยในรูปแบบใหม่ แต่ก็ประสบปัญหาในการดำเนินการหลายด้าน การศึกษาวิจัยเรื่องนี้ ใช้วิธีการวิจัยเอกสาร ประกอบกับการสัมภาษณ์ผู้นำพรรคทางคน ในช่วง ปี 2537 ผลการศึกษายืนยันสมมุติฐาน โดยพบว่า พรรคความหวังใหม่ก่อเกิดขึ้น ท่ามกลางภาวะวิกฤติทางการเมืองจากพลังผลักดันด้านภาวะผู้นำของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ที่ประสบความสำเร็จจากการปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในประเทศ โดยความเชื่อว่า ภายใต้การนำของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ จะสามารถพัฒนาการเมืองแบบประชาธิปไตยของไทยในแนวทางใหม่ได้ อย่างไรก็ตาม ภายใต้บริบทของเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมทางการเมืองของไทยในช่วงสมัยดังกล่าวรวมถึงการต่อต้านจากผู้นำทหาร บางคน และภาวะการนำของ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ในรัฐบาลผสม ไม่ สามารถสร้างความเข้มแข็งให้แก่พรรคได้ตามความคาดหวัง แต่กลับประสบกับอุปสรรคนานัปการที่ยากต่อการแก้ไข จนทำให้พรรคมีความอ่อนแอลง