เนื่องจากได้มีการแก้ไขบทบัญญัติว่าด้วยการชี้สองสถานและการอ้างพยานหลักฐานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งของไทยโดยนำหลักการของกระบวนการก่อนการพิจารณาในระบบกฎหมายกฎหมายคอมมอนลอว์มาปรับใช้แต่เพียงบางส่วน โดยมี วัตถุประสงค์เพื่อให้การดำเนินกระบวนการพิจารณาในศาลไทยเกิดความคล่องตัว รวดเร็ว และสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายน้อยลง แต่เมื่อพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง (ฉบับที่ 13)พ.ศ.2535 มีผลใช้บังคับ กฎหมายดังกล่าวกลับได้รับ การวิพากษ์จากผู้สันทัดกรณี และผู้ที่เกี่ยวข้องในหลาย ๆ ฝ่าย โดยเฉพาะทนายความ ข้อบกพร่องของกฎหมายที่ถูกวิจารณ์อย่างมากคือ เป็นการเพิ่มภาระให้แก่คู่ความ และระยะเวลาการดำเนินการซึ่งไม่สอดคล้องกับความจริง วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการก่อนการพิจารณาใน ระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ที่กฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศอังกฤษโดยมุ่งศึกษาในแนวเปรียบเทียบและการนำมาปรับใช้ในกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งของไทยให้เกิดประโยชน์เช่นเดียวกันกับประเทศต้นแบบ จากการศึกษาผู้เขียนเห็นว่า เวลาที่เหมาะสมคือกลไกสำคัญในการนำ กระบวนการก่อนการพิจารณามาปรับใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ทนายความและ คู่ความควรได้รับเวลาและโอกาสอย่างเป็นรูปธรรมเพื่อให้สามารถดำเนิน การตามขั้นตอนของกระบวนการก่อนการพิจารณาได้อย่างเป็นแบบแผน และเต็มรูปแบบ นอกจากนั้นจะต้องเน้นให้ผู้ที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าศาล ทนายความหรือคู่ความเอง เล็งเห็นและยอมรับประโยชน์และความจำเป็นการนำกระบวนการก่อนการพิจารณามาใช้แก้ไขปัญหาความล่าช้า และลดภาระค่าใช้จ่าย ในการดำเนินกระบวนการตามปกติ