การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและวิจัยถึงพันธกรณี ภายใต้ความตกลงทั่วไปว่าด้วยการค้าบริการ อันเป็นผลมาจากการเจรจาการค้าหลายฝ่ายรอบอุรุกวัย ในเรื่องที่เกี่ยวกับบริการวิชาชีพสถาปัตยกรรม เพื่อปฏิบัติให้สอดคลองกันบทบัญญัติของความตกลง ประเทศไทยจะต้องทำการเปิด เสรีการค้าบริการแบบก้าวหน้าตามลำดับ ภายใต้เงื่อนไขดังที่ระบุไว้ในข้อผูกพันเฉพาะ ปัญหาหนึ่งก็คือว่ากฎหมายไทยสอดคล้องกับบทบัญญัติของความตกลงหรือไม่ และนักลงทุนชาวต่างชาติได้รับอนุญาตให้เข้ามาประกอบบริการวิชาชีพเหล่านั้นได้อย่างเสรีโดยเสมอกับคนชาติหรือไม่ ผลการวิจัยพบว่า บทบัญญัติกฎหมายของประเทศไทยบางเรื่อง ไม่สอดคล้องกับพันธกรณีดังที่ได้กำหนดไว้ในความตกลงทั่วไปว่าด้วยการค้าบริการเพราะบทบัญญัติของกฎหมายเหล่านี้มุ่งประสงค์ในการที่จะปกป้อง คุ้มครองสิทธิและผลประโยชน์ของคนชาติไทย และก่อให้เกิดปัญหาและอุปสรรคต่อการ เข้าสู่ตลาด เพื่อที่จะได้ปฏิบัติตามพันธกรณี ภายใต้ความตกลง ประเทศไทยมี หน้าที่ที่จะต้องทำการปรับปรุง แก้ไขกฎหมายให้มีการเปิดเสรียิ่งขึ้น และสอดคล้องกับบทบัญญัติของความตกลง และข้อผูกพันเฉพาะ ในส่วนที่เกี่ยวกับข้อผูกพัน เฉพาะในบริการวิชาชีพสถาปัตยกรรมประเทศไทยได้เสนอเปิดตลาดเสรีในการค้าบริการทางด้านสถาปัตยกรรม 3 สาขาคือ บริการทางด้านสถาปัตยกรรม บริการทางด้านผังเมืองและบริการ ทางด้านภูมิสถาปัตยกรรม ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าการเข้าสู่ตลาด จะต้องได้รับการปฏิบัติตราบเท่าที่ไม่ขัดกับกฎหมายปัจจุบันที่เป็นอยู่ มาตรการดังกล่าวถือว่า เป็นจุดเริ่มต้นของการเปิดเสรี แต่ในอนาคตประเทศสมาชิกต่าง ๆ ขององค์ การการค้าโลกก็จะต้องปฏิบัติตามหลักการเปิดเสรีแบบก้าวหน้าตามลำดับ ซึ่ง จะต้องดำเนินต่อไปภายใต้ระยะเวลาที่กำหนด เพื่อมุ่งไปสู่การเปิดเสรีอย่างสมบูรณ์ สิ่งที่สำคัญอีกประการหนึ่งซึ่งจะต้องเป็นมาตรการควบคู่ไปกับการเปิด ตลาดเสรีคือ การคุ้มครองผู้บริโภค ประเทศไทยสามารถที่จะบัญญัติกฎหมาย เพื่อที่จะทำให้เกิดความมั่นใจว่า ความปลอดภัยอันเนื่องมาจากการประกอบกิจกรรมทางด้านสถาปัตยกรรมทั้งหมดจะได้รับการคุ้มครอง ดังนั้นการบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องทั้งหมด จึงควรที่จะได้รับการทบทวนและปรับปรุง แก้ไขเพื่อให้เกิดหลักประกันว่ากฎหมายของเรานั้น สามารถที่จะปกป้องคุ้มครองผลประโยชน์สาธารณะและความต้องการของสังคมอย่างมีเหตุมีผล