วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ทำขึ้นเพื่อศึกษาว่า การที่ประเทศไทยยื่นสัตยาบันเพื่อ รับรองข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยการค้าบริการ (GATS) เมื่อวันที่ 15 เมษายน2537 นั้น มีผลต่อกฎหมายที่เกี่ยวกับธุรกิจธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทยหรือ ไม่ ซึ่งอาจยังประโยชน์ให้กับบุคคลที่เกี่ยวข้องได้รับทราบถึงหลักเกณฑ์ทั่วไป ของข้อตกลงฯ และข้อผูกพันต่าง ๆ ที่ประเทศไทยได้เสนอไป อันจะทำให้เห็น แนวทางในการพัฒนากฎหมายภายใน และพัฒนาระบบการเงินของประเทศให้ สอดคล้องกับสิ่งที่ประเทศไทยได้ผูกพันไว้ จากการศึกษา พบว่า การรับพันธะกรณีในข้อตกลงฯ นั้น ยังผลให้ประเทศไทยต้องเปิดตลาดการค้าบริการให้กับผู้ประกอบการต่างชาติในระดับ และลักษณะต่าง ๆ และโดยที่ธุรกิจการธนาคารพาณิชย์จัดอยู่ในสาขาการเงินที่ได้ระบุไว้ในข้อตกลงฯ ด้วย ซึ่งได้นำหลักทั่วไปที่สำคัญในข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยพิกัดอัตราภาษีศุลกากรและการค้า (GATS) มา ประยุกต์ใช้ หากแต่สาขาบริการการเงิน มีข้อจำกัดบางประการซึ่งไม่สามารถปฏิบัติตามหลักการทั่วไปได้ จึงได้ทำข้อสงวนการเปิดเสรีเฉพาะรายสาขาธุรกิจการเงิน กล่าวคือเปิดตลาดโดยจำกัดการเข้าสู่ตลาด (Market Access) และการปฏิบัติเยี่ยง คนชาติ (National Treatment) เพื่อที่ธนาคารพาณิชย์ไทยได้เตรียมพร้อม ที่จะพัฒนาตนเองให้สามารถแข่งขันกับต่างชาติได้ และเพื่อให้การเปิดเสรีเป็น ไปอย่างก้าวหน้าเป็นลำดับ เมื่อประเทศไทยได้รับพันธะกรณีของข้อตกลงฯ มาแล้ว ผลกระทบที่อาจเกิดต่อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทยนั้น อาจจะยัง ไม่เห็นในทางตรง เนื่องจากขณะที่ประเทศไทยผูกพันตนเองต่อสาขาบริการการเงินที่เปิดนั้น ได้เปิดเฉพาะที่ได้อนุญาตให้สาขาธนาคารต่างประเทศทำได้อยู่แล้ว ประกอบกับการที่ทางการได้ดำเนินนโยบายเปิดเสรีการเงินมาเป็น ขั้นตอน เพื่อลดแรงกดดันจากต่างชาติ แต่ในส่วนของกฎหมายหลัก คือพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์ ผู้เขียนมีความเห็นว่าสมควรได้รับการแก้ไขในบางมาตรารวมทั้งกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นเรื่องการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว หรือกฎหมายเฉพาะสำหรับธุรกิจที่ขยายเพิ่ม ขึ้นในบางสาขา ซึ่งควรจะมีการบัญญัติขึ้นใหม่ ทั้งนี้ เพื่อให้สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดขึ้นมา หรืออย่างน้อยก็เพื่อรองรับการเปิดตลาดการ เงินเสรีมากขึ้นในอนาคต