การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงมาตรการทางกฎหมายที่ใช้บังคับต่อ สถาบันการเงินโดยการตั้งสมมุติฐานว่า อาชญากรรมทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นโดยสถาบันการเงินมีลักษณะพิเศษและซับซ้อนกว่าอาชญากรรมธรรมดา ก่อให้เกิดความเสียหายที่กระทบถึงความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศอย่างมาก ประกอบกับสถาบันการเงินมีลักษณะพิเศษในด้านการจัดตั้งองค์กรการบริหารองค์กร การจัดรูปองค์กรตลอดจนคุณสมบัติเฉพาะของผู้บริหารองค์กร ซึ่งแตกต่างไปจากนิติบุคคลโดยทั่วไป ทำให้มาตรการทางกฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบัน ไม่สามารถยับยั้งหรือปราบปรามอาชญากรรมประเภทนี้ได้ ผลการวิจัยโดยการพิสูจน์สมมุติฐานดังกล่าว เริ่มจากการอธิบายความเป็นมาของปัญหา สภาพและความเสียหายที่เกิดจากปัญหา อาชญากรรมทางเศรษฐกิจเกี่ยวกับสถาบันการเงิน พร้อมทั้งยกตัวอย่างกรณีความผิดเกี่ยวกับสถาบันการเงินทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ซึ่งสรุปผลของปัญหาความผิดว่าส่วนใหญ่มาจากการฉ้อโกงของผู้บริหารของสถาบันการเงินประกอบกับองค์กรที่ทำหน้าที่ควบคุมกำกับดูแลสถาบันการเงินไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ จึงทำให้สถาบันการเงินและประชาชนได้รับความเสียหายนอกจากนี้การศึกษาวิจัยยังพบว่ามาตรการทางกฎหมายของไทย มีลักษณะที่พัฒนาขึ้นในทำนองเดียวกับของต่างประเทศ เช่น มาตรการควบคุมกำกับดูแลบริษัทเงินทุน มาตรการป้องกันการเข้าครอบงำบริษัท มาตรการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน ตลอดจนมาตรการคุมประพฤตินิติบุคคลซึ่งมาตรการเหล่านี้ปัจจุบันประเทศไทยกำลังมีแนวคิดที่จะกำหนดมาตรการดังกล่าวไว้ด้วย เช่นกัน อย่างไรก็ตามเป็นที่เห็นได้ว่ากฎหมายเกี่ยวกับสถาบันการเงินของ ไทยได้พัฒนาเป็นระบบระเบียบมากขึ้น พร้อมทั้งมีการวางมาตรการทางกฎหมายที่รัดกุมและประสิทธิภาพมากกว่าแต่ก่อน แม้กระนั้น ปัญหาอาชญกรรมที่เกี่ยวกับสถาบันการเงินก็ยังคงมีอยู่ในอัตราที่สูง เพียงแต่ยังไม่ปรากฏความเสียหายร้ายแรงกระทบต่อเศรษฐกิจของประเทศเท่านั้น การวิจัยนี้จึงได้วิเคราะห์สาเหตุของการที่ไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพและได้มีข้อเสนอแนะแนวความคิดที่จะช่วยในการแก้ไขปรับปรุงมาตรการทางกฎหมาย ให้บรรลุในทางป้อมปรามอาชญากรรมประเภทนี้ได้อย่างดียิ่งขึ้น