ปัจจัยความถี่ของการยก ความสูงของการยก และน้ำหนักของภาระ งานที่ยก ล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัยอันเนื่องมาจากงานยกของที่มีผลส่งเสริมให้เกิด อาการบาดเจ็บบริเวณหลังส่วนล่าง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์มุ่งที่จะ 1) ศึกษาผลกระทบของความถี่ ความสูง และน้ำหนักของภาระงานที่ยกต่อการตอบสนองของบุคคลในเชิงสรีรวิทยา 2) หาขีดจำกัดการทำงานที่เหมาะ สมของงานยกของในระนาบหน้า-หลัง สำหรับงานยยกของที่ความสูงและความถี่ที่กำหนดไว้ในบบแผนการทดลอง 3) เปรียบเทียบขีดจำกัดการทำงานที่เหมาะสมของงานยกของกับผลงานวิจัยอื่น ๆ ระดับของปัจจัยที่ทำการศึกษาคือ ความถี่การยก 3 ครั้งต่อนาที และ 6 ครั้งต่อนาที ความสูงการยก 75 ซม. และ 125 ซม. จากพื้น น้ำหนักภาระงาน 5 กก. 12 กก. และ 25 กก. ทดลองกับผู้ถูกทดสอบเพศชายจำ นวน 8 คน ในสามแนวทางคือ 1) การใช้การตอบสนองทางสีรวิทยาเป็น เกณฑ์ (Physiological Aproach) 2) จิตฟิสิกส์ (Psychopysical Approach) และ 3) ชีวกลศาสตร์ (Biomechamical Approach) ผลการทดลองในแนวทางการใช้การตอบสนองทางสรีรวิทยา เป็นเกณฑ์พบว่าปัจจัยทั้งสามมีผลบต่อการตอบสนองทางสรีรวิทยาอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 และพบว่าขีดจำกัดความปลอดภัยของการยกของเท่ากับ 6 กก. และ 11 กก. สำหรับความสูงของการยก 125 และ 75 ซม. ที่ความถี่การยก 6 ครั้งต่อนาทีตามลำดับ ส่วนที่ความถี่ของการยก 3 ครั้งต่อ นาที ขีดจำกัดความปลอดภัยควรเท่ากับ 13.5 กก. และ 6.5 กก. สำหรับ ความสูงของการยก 75 และ 125 ซม. ตามลำดับ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับ ผลงานวิจัยอื่นพบว่าให้ผลที่ใกล้เคียงกัน