การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของความสามารถ ในการเข้าใจเกี่ยวกับการรับรู้ในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ในเด็กอายุ 3-5 ปี และเปรียบเทียบความสามารถในการเข้าใจเกี่ยวกับการรับรู้ในฐานะ ที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ในการประเภทการรับรู้ที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยพบว่า 1. เด็กที่มีอายุมากกว่า มีความสามารถในการเข้าในเกี่ยวกับการรับ รู้ในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้มากกว่าเด็กที่มีอายุน้อยกว่า อย่างมีนัยสำ คัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. เด็กมีความสามารถในการเข้าใจเกี่ยวกับการรับรู้ด้านการมองเห็น การได้ยิน และ การสัมผัส ในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ไม่แตกต่างกัน 3. เด็กอายุ 3 ปี และ 5 ปี มีความวสามารถในการเข้าใจเกี่ยวกับการรับรู้ในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ของตนเองมากกว่าความสามารถในการเข้าในเกี่ยวกับการรับรู้ในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ของผู้อื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในทุกประเภทการรับรู้ เด็กอายุ 4 ปีมีความสามารถในการเข้าใจเกี่ยวกับการรับรู้ในฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ของตนเองมากกว่าความสามารถในการเข้าใจเกี่ยวกับการรับรู้ใน ฐานะที่เป็นแหล่งที่มาของความรู้ของผู้อื่น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 ในสองประเภทการรับรู้ (การมองเห็นและการได้ยิน) สำหรับประเภทการรับรู้โดยการสัมผัสพบว่าไม่แตกต่างกัน