การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการแสวงหากลยุทธการสื่อสารเพื่อ ตอบสนอพุทธศาสตร์การพัฒนา จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ.2538-2552โดยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจากข้อมูลเอกสาร การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกการประชุมสัมมนาเชิงปฎิบัติการ และการสังเกตุการณ์แบบมีส่วนร่วม ผลการวิจัยพบว่าการเลือกยุทธการสื่อสารในระยะ 15 ปี โดยใช้กลุ่มเป้าหมายที่จะรับสารเป็นตัวกำหนดสามารถจำแนกออกเป็นรายสาขา ได้ ดังนี้ 1)สาขาเกษตรกรรมและปศุสัตว์ใช้รูปแบบการสื่อสารดั้งเดิมจากบนลงล่าง โดยมีการสร้างสารเพื่อการจูงใจ กลยุทธการสื่อสารแบบกระบวนการกลุ่ม กลยุทธการสื่อสารที่ชุมชนเป็นผู้กำหนดเป้าหมายและเนื้อหาเอง และกลยุทธแบบการรณรงค์ที่ริเริ่มจากภายใน 2)สาขาการศึกษา ใช้กลยุทธการสื่อสารแบบโน้มน้าวใจกลยุทธรูปแบบการโฆษณาชวนเชื่อ กลยุทธรูปแบบข่าวสารสาธารณะ และกลยุทธแบบการแลกเปลี่ยนข่าวสารซึ่งกันและกัน และการสื่อสารแบบติดต่อถึงตัวโดยตรง 3)สาขาการอุสาหกรรม ใช้กลยุทธการสื่อสารแบบติดต่อถึงตัวโดยตรง การประชุมสัมมนา กลยุทธรูปแบบข่าวสารสาธารณะ และกลยุทธแบบดั้งเดิมโดยการรณรงค์ด้วยการแจ้งข่าวสารและให้ข้อมูล 4)สาขาท่องเที่ยว ใช้กลยุทธการสื่อสารรูปแบบข่าวสารสาธารณะ กลยุทธรูปแบบการโฆษณาชวนเชื่อและกลยุทธแบบโน้มน้าวใจ